Wijkagent en handhaver in Maastricht Noord-Oost: zichtbaar zijn en in gesprek blijven

Drukte en verschillen per buurt

Georges vertelt: “In sommige wijken zijn er meer meldingen dan in andere. Bijvoorbeeld wijken waar mensen vaker buiten zijn, vooral in de zomer. Dat zorgt soms voor ruzies op straat en onderlinge conflicten. Gebieden die in ontwikkeling zijn, zoals Limmel, geven weer andere signalen. Nieuwbouw trekt nieuwe bewoners aan en dat zorgt voor een andere dynamiek in de wijk.”

“En uit Borgharen en Itteren komen er weer andere meldingen. Mensen kennen elkaar beter, er is meer sociale controle. Als er iets afwijkt, valt dat sneller op. In veel wijken leven mensen meer achter de voordeur. Daar melden bewoners minder snel iets over een buurman”, vult Guido aan.

Dat verschil zien politie en handhaving duidelijk terug. Elke buurt vraagt dus om een andere aanpak.

Jongerenoverlast verandert

Overlast van jongeren komt in alle wijken voor. Jongeren zoeken altijd een plek om buiten samen te zijn. Dat kan zorgen voor geluidsoverlast, rommel of het lastig vallen van anderen. Wat is veranderd, is dat jongeren zich meer verplaatsen. Vroeger bleven ze vaak op één plek. Nu trekken ze door de stad en gaan ze ook naar andere wijken. Dat maakt het lastiger om grip te houden.

De wijkagenten en handhavers blijven in contact met jongeren. Ze gaan het gesprek aan. Niet alleen als het misgaat, maar juist ook als het goed gaat. “We willen niet alleen komen als er iets aan de hand is,” zegt Georges. “Als er al contact is, helpt dat op het moment dat er iets ernstigs gebeurt.”

Dat geldt niet alleen voor jongeren. Voor alle bewoners is persoonlijk contact belangrijk. De mannen vertellen over een voorbeeld waar een verdachte rustig kon worden aangehouden, omdat de wijkagent al een band met hem had opgebouwd.

Altijd aanspreekbaar in de wijk

Er is geen vast spreekuur in Noord-Oost. De mannen kiezen ervoor om zichtbaar te zijn in de wijk. “Op straat zijn we altijd aanspreekbaar”, vertellen ze. “We lopen soms ook met mensen van de woningcorporaties rondes door de buurt. Dan komen verhalen vanzelf los. We merken zeker dat bewoners ons weten te vinden,” zegt Guido.

Soms start een situatie bij handhaving en neemt de politie het over. Of andersom. Die samenwerking is vanzelfsprekend. In Noord-Oost werken 5 wijkagenten en 10 handhavers. 

Vertrouwen en beeldvorming

Niet iedereen weet wat politie en handhaving allemaal doen. “Helaas denken mensen vooral aan boetes”, zegt Guido. “Toch horen we gelukkig ook wel positieve reacties. Bewoners die tevreden zijn na een situatie die verbeterd is na een melding bijvoorbeeld. Dat geeft vertrouwen.”

Georges vertelt: “Het tv-programma Bureau Maastricht heeft geholpen bij een realistischer beeld van het politiewerk. Mensen hebben gezien wat er allemaal speelt en dat politie niet alles alleen kan oplossen. Er zijn regels en andere organisaties nodig, zoals de GGZ of Veilig Thuis.”

Samen werken aan leefbare wijken

Een mooi voorbeeld is de aanpak Leefbare Wijken. Hier werken gemeente, woningcorporaties, politie, handhaving en jongerenwerk samen. Soms gaat het om kleine dingen.
Kinderen hebben bijvoorbeeld spellen op de stoepen gekleurd. Kleine initiatieven, dingen samen doen, maken een wijk gezelliger en fijner om in te wonen.

Ook grotere successen zijn er. Zo werd na meerdere meldingen een pand gecontroleerd. Door goede samenwerking kon het pand worden gesloten, de overlast stopte en bewoners waren dankbaar.