Stap voor stap

"Voordat mijn vrouw Rianne mij ontmoette, had ze maar één wens voor haar toekomstige partner. Hij moest kunnen dansen. Dat kon ik voor geen meter. Daarom zijn we ter voorbereiding op ons huwelijk op dansles gegaan. Dat hielp. Dacht ik. Want ik heb, bedenk ik nu, de dansfragmenten van ons trouwfeest nooit meer teruggezien.

Dansen verbindt. Letterlijk en figuurlijk. Dat voelde ik aan alles toen ik begin juni ‘Dansen (terug) in het Park’ op het Koningsplein opende. Dat is een samenwerking van Stichting Smile en de Nederlandse Dansdagen. Ik zag er mensen van alle leeftijden uit alle wijken van de stad. Er waren liefhebbers van ballroom, salsa en linedancing. 

Tijdens de opening kon ik William Bartels verrassen met een dikverdiende stedelijke onderscheiding. William organiseert al jarenlang dansmiddagen voor senioren. Ik was nog niet klaar met mijn speech of een mevrouw kwam me enthousiast vertellen dat zij haar partner had ontmoet dankzij zo’n dansmiddag. Over verbinding gesproken!

Toen moest ik er ook zelf aan geloven. Jeffrey van ‘Wat is loos in Mestreech?!’ vroeg voor een draaiende camera of ik ook ging dansen. Voor ik het wist zwierde ik door de tent. Kundig geleid door Marlou, de vrouw van William.  

De eerste stap is vaak de moeilijkste. Dat geldt voor alle nieuwe dingen. Maar wie ’m eenmaal zet, krijgt daar zelden spijt van."