Laurens Bouvrie
TIM-verslaggever 31 juli 2020

Voor altijd verliefd op Maastricht; twee jonge Canadezen nemen afscheid van hun favoriete stad

Nog een keer terug in Maastricht. De Canadese Ushna Mian woont en werkt inmiddels in Liverpool. Maar de aan de UM afgestudeerde forensisch psycholoog voor eeuwig in haar hart gesloten. “Absolutely stunning”, zegt ze op een zonovergoten Markt. Samen met haar vriendin Michaela Eichinger maakt ze nog een keer een tour langs haar favoriete plekken van de stad “waar iedereen elkaar groet’. Eichinger gaat in augustus met gemengde gevoelens terug naar Canada. ‘Raar, maar ik ga nu terug naar huis terwijl ik me juist in Maastricht zo thuis voel.”

Beiden zijn ze Canadees. Elkaar leren kennen gebeurt in Maastricht. Is dat niet in een notendop een van de facetten van het geglobaliseerde leven? En tegelijkertijd een typisch geval van hoe een provinciestadje met een rijke geschiedenis is verworden tot een bekende en geprezen universiteitsstad bekend? Neen, dat laatste is geen chauvinistisch gewauwel; op de vraag aan Ushna en Michaela waarom vanuit het verre Canada naar Maastricht te komen en bijvoorbeeld niet naar een topuniversiteit in buurland Amerika spreken ze bijna in koor: “De studie forensische psychologie in Maastricht staat aan de top als je navraag doet waar je masters te halen. In Canada krijg je in ieder geval het advies hier naar toe te komen.” 

Tussen het praten door vertellen beide niet alleen met enthousiasme over het studieprogramma van de Universiteit Maastricht. De keuze foto’s te maken op de Markt is behalve vanwege ‘the beautiful townhouse’ ook een van persoonlijke aard. Ushna woonde tijdens haar verblijf in Maastricht op de Markt. “Veel mooier kun je toch als student niet wonen in deze stad”, zegt ze met een twinkeling in haar ogen. De twee dagen dat ze – logerend bij haar vriendin bij het Emmaplein – nog hier is wil ze nog wel enkele andere plekken bezoeken en fotograferen. 

De Sint Pietersberg en het Stadspark zijn de twee ‘groene favorieten’ van de twee dames. En Ushna gaat zeker Alley Cat Cafe (Hoenderstraat) en TeaZone (Koestraat) missen. “Maar ook Coffee Lovers Centre Ceramique vond ik een heerlijke plek om te studeren en tegelijkertijd te genieten”. Dan komt de inmiddels Liverpudplian (de Sjengen van Liverpool noemen zichzelf het liefst ‘scousers’) met een opmerkelijke statement. De sportieve Canadese (boulder is een van haar hobby’s) heeft bij Sportschool Zenden pas echt leren zwemmen. Zou ze weten dat zoon Boudewijn twee seizoenen uitkwam voor FC Liverpool, The Reds?

Woont en werkt Ushna inmiddels in de stad van The Beatles, the Mersey en You’ll Never Walk Alone; Michaela gaat ergens in augustus weer terug naar Canada. Ook zij heeft met succes haar bachelor studie hier afgerond. In Burnaby (Vancouver), het uiterste zuidwesten van Canada, even ten noorden van Seattle gaat ze nog aan de regionale universiteit nog enkele specialisaties doen. “Het zal best wel even wennen worden. Ik heb al een tijdje geleden besloten Maastricht voor altijd mijn favoriete stad op deze aarde te noemen. Raar, maar ik ga nu terug naar huis terwijl ik juist in Maastricht mij zo thuis voel.” Waar ze nog met een lichte vorm van melancholie aan toevoegt: “Wat zal ik de picnics met vrienden in het Stadspark missen.” 

Ushna doet nog graag een schepje bovenop die complimenten aan en over de stad. “Wat ik toch zeker wil benadrukken is dat niet alleen de stad en haar rijke cultuur een feest is om te beleven. De vriendelijkheid van de inwoners is ‘amazing’. Van de wachtkamer bij de huisarts tot gewoon op straat groeten mensen elkaar. Het maakt niet uit of je elkaar kent. Nu ik met vertraging toch mijn ‘graduation’ hier in het klein kan vieren, ben ik weer blij om even terug te zijn. En als het aan mij ligt kom ik met regelmaat de stad bezoeken en koester ik de prachtige tijd die ik hier heb mogen doorbrengen.”



Lees ook