Laurens Bouvrie
TIM-verslaggever 13 februari 2021

Van Haw Pin tot Hawt Uuch In; het onbestemde Vastelaovendsgeveul is onuitroeibaar virus

Voer voor psychologen dan wel antropologen; toch in ieder geval voor hen die zich professioneel bezighouden met volksleer. Als iets de laatste weken – in ieder geval in Maastricht – duidelijk werd: het carnavalsgevoel is niet per definitie iets dat teweeg wordt gebracht door ‘same in de de kaffee te zien’. Nu zo dichtbij de carnavalsdagen merk je dat bij mens en stad dat onbestemde Vastelaovendsgeveul toch bezit van hen neemt, daar helpt -gelukkig – geen enkel vaccin tegen. Het zijn nu vooral de carnavalssymbolen en mooie alternatieven die ons ‘roed-geel-greun’ hart met verstand de dagen door te laten komen.  

Natuurlijk wil iedere oprechte Vastelaovendsvierder vooral gewoon drei daog lol en plezeer höbbe; misschien met bijna 12 maanden op-de-rem-leven nog wel meer dan anders. Tegelijkertijd valt het op dat een overgroot deel van de carnavalsvierders, artiesten en verenigingen deze – laten we hopen – eens-en-nooit-meer-situatie met gezond verstand en goede discipline een plaats weet te geven. En waar mogelijk – uiteraard coronaproof – het carnavalsgevoel in beeld en geluid kan wordt gebracht, gebeurt dat met enthousiasme. 

Hier en daar wordt in de buitenlucht kort maar krachtig een mooie traditie toch wordt uitgevoerd. Wat te denken van het omhangen van de greuntekrans om de mooie hals van ‘t Mooswief. Decennialang maakt de familie Meijer-Scharis voor het symbool van de Mestreechter Vastelaovend de mooiste – toch in ieder geval apartste – lauwerkrans denkbaar. Voor Chris en Jolan Meijer-Scharis was het snel duidelijk. Dagelijks staan ze met hun groente- en fruitkraam pal naast die prachtige door Charles Vos in steen vereeuwigde klassieke power-woman. Al die naoorlogse ‘zaterdag-voor-de-carnavalsdagen- vervaardigde de familie een TEFAF-waardige groentenkrans. “Dan dub je, wetende dat het deze keer allemaal anders is, toch een tijdje over het wel of niet doen.” zegt Chris Meijer. “Dan besluit je het toch te doen. We moeten het drie dagen vieren met z’n allen een jaartje overslaan. Maar hier en daar de symboliek van de Mestreechter Vastelaovend tonen is niks mis mee.” 

Dat vonden zaterdagmiddag toch ook een kleine 100 mensen die naar de Markt waren gekomen. Die waren er niet omdat Chris Meijer het aan de grote klok had gehangen. Een paar mensen vragend over het waarom op de Markt zijn gaf steevast een antwoord van dezelfde strekking. “Heij bij ‘t umhaange vaan de krans begint toch de Mestreechter Vastelaovend”. Dat Jos van Herpen van Ziesjoem! ook nog op indrukwekkende wijze een aantal woorden sprak en daarna het Hoera Vivat! Mestreech van Frans en Guus Olterdissen zong zorgde voor de nodige – jawel hoor – sjevraoje. 

Die waren er vrijdagmiddag bij een ander iconisch stadsbeeld – De Mestreechter Geis – net zo. Daar werden de tweeling Lieve en Anne – regenboog-hartje Hayen en Sarah – Haw Pin – Veenhof. Hun beider initiatieven hebben de afgelopen maanden heel veel Maastrichtenaren en ook daarbuiten ontzettend goed gedaan. Dat hun hartverwarmende acties landelijke aandacht kregen was meer dan terecht; maar daags voor de Vastelaovend werden ze beloond met een ‘iere-medaalje’ van de  stadscarnavalsvereniging De Tempeleers. Sirremonieneister Remy Rousseau overhandigde de kleinoden aan de de bedenkers van Cheer You Up en Haw Pin. 

Op weg naar de drie dagen is het voor iedereen anders. Werd vrijdagavond vanuit de Struys bijvoorbeeld een digitale carnavalsquiz gehouden; zaterdagochtend waren De Tempeleers niet druk met de Machseuverdrach; maar wel hadden een aantal de handen vol aan het ophalen en rondrijden van Tempeleers pakketten. Odin Wijnhoven van Maastrichtse carnavalsvereniging. “In totaal brengen we dezer dagen ongeveer 1.111 naar evenzoveel adressen. Daar zijn we wel even zoet mee.” Dat blijkt dan ook zaterdagochtend bij ‘t Tempeers Stadsmaggezijn aan het Rondeel. Blijven de klassieke reuzen papiermache’s zoals de Goovies dit jaar binnen. De bedrijvigheid van de Tempeleers concentreert zich nu vooral rondom de pakketten. Die zijn voor een groot deel gekocht door particulieren. Een ander deel is aangekocht door bedrijven en instellingen. “Ook dit jaar is de sjariteit een van de belangrijkste pijlers van de Mestreechter Vastelaovend”, zegt Odin Wijnhoven. Via Quiet Maastricht, De Zonnebloem en Stiching De Gouwe worden Maastrichtenaren die het niet al te makkelijk hebben betrokken bij het Maastrichtse carnavalsgevoel.” 

 

Blijft natuurlijk toch hangen dat we deze carnavalseditie vooral thuis gaan vieren. Om met Sarah Veenhof te spreken: “Haw nog eve pin en Hawt uuch in”.



Lees ook