Hans Moleman
TIM-verslaggever 15 december 2018

UWC: Wereldonderwijs in Maastricht

Aan de rand van Amby, tussen het MVV-stadion en het hoofdkwartier van L1, staat een wereldschool -letterlijk, want er zitten meisjes en jongens op uit zo’n 100 landen. Het United World College is een school met een prijskaartje, maar dan krijg je ook wat.

UWC Maastricht is met ruim 900 leerlingen in de leeftijd tussen 4 en 18 jaar een van de grootste scholen in het wereldwijde netwerk van zeventien United World Colleges. Singapore staat qua omvang bovenaan, met een megaschool van ruim 5000 studenten. De nieuwste colleges verrezen in 2014 en 2015 in China en Japan, en er zijn ook filialen in plaatsen als Mbabane (Swaziland), Mostar (Bosnie), Noorwegen en Costa Rica.

Ook Duitsland -de Beierse stad Freiburg- heeft sinds enkele jaren een wereldschool. Passend, want geestelijk vader van het United World College is de Duitse opvoedkundige Kurt Hahn.

Veerkrachtig en duurzaam
Zijn gedachte, in de jaren na de Tweede Wereldoorlog, was dat onderwijs bij uitstek het middel is om jonge mensen van verschillende landen en culturen bij elkaar te brengen. Zo kun je beter onderling begrip kweken en samenwerking bevorderen -en wellicht nieuwe oorlogen voorkomen.

De schooltijd moet meer zijn dan een monomane voorbereiding op universiteit en loopbaan, is het idee van Hahn: het dient je voor te bereiden op het volle leven. Volharding en veerkracht, voor als het een keer tegenzit, is wat een goede school je kan meegeven.

Atlantic College, het eerste United World College, ging in 1962 van start in Wales. ‘De beweging was geboren, met als missie om onderwijs te benutten als kracht om mensen, landen en culturen bj elkaar te brengen voor vrede en een duurzame toekomst’, zoals het UWC het zelf zegt. Koning Willem Alexander is een oud-leerling van het Atlantic College. Hij is nu beschermheer van UWC Nederland.

Etnische verschillen overbruggen
Elke school heeft zijn eigen kenmerken. Zo is het UWC in Mostar, een stad verscheurd door de burgeroorlog die ex-Joegoslavie ruim een kwart eeuw geleden teisterde, een school die expliciet als doel heeft verschillende bevolkingsgroepen in dit getraumatiseerde stukje zuid-oostelijk Europa weer nader tot elkaar te brengen.

‘We willen de volgende generaties jonge mensen in Bosnie de kennis, vaardigheden, leiderschapskwaliteit en internationale waarden -zoals tolerantie en kritisch nadenken- aanreiken die nodig zijn om de nog steeds bestaande etnische spanningen te overbruggen, zodat ze hun land de nieuwe eeuw in kunnen brengen’, zoals het UWC in Mostar de missie verwoordt.

En Maastricht? UWC Maastricht is een compleet geintegreerde, multiculturele school voor studenten van verschillende achtergronden, zowel wat opleiding als sociaal-economisch milieu betreft.

Prijskaartje
De lessen worden gegeven in het Engels, omdat de meeste leerlingen uit het buitenland komen. De school maakt wel onderdeel uit van het Nederlandse onderwijssysteem, en wordt daarom ook gesubsidieerd door de Nederlandse belastingbetaler. Dat zorgt ervoor dat de vestiging in Maastricht wat minder prijzig is dan sommige UWC’s elders ter wereld.

In Maastricht kost een kind op de kleuterschool ruim vijfduizend euro per jaar, terwijl een jaar middelbare school ruim achtduizend euro kost.

Dat zijn forse bedragen voor Nederlandse openbaar onderwijs-begrippen. Wie kijkt wat internationale scholen in landen als de VS, Engeland en China rekenen, beseft ook dat het relatief een goede prijs is. Dat neemt niet weg dat het een drempel kan zijn: het UWC heeft daarom een beperkt aantal beurzen, bijvoorbeeld voor kinderen van vluchtelingen.

Gulle gevers
Het UWC met de meeste beursstudenten zit overigens in Duitsland, waar het UWC Robert Bosch college in Freiburg dankzij steun van de Robert Bosch Stiftung, de Duitse overheid en andere gulle gevers maar liefst zeventig procent van de leerlingen een volledige beurs kan bieden. Dat zorgt voor nog meer diversiteit op school.

Voor de internationale gemeenschap in Maastricht en omstreken was de komst van het UWC, in 2009, een uitkomst. Wie als expat bij een van de Europese instellingen en bedrijven in de regio werkt kan eenvoudiger het schoolgeld betalen, omdat de werkgever vaak meebetaalt. Een goede internationale school is belangrijk voor een stad als Maastricht, die internationaal als vestigingsplaats wilt meetellen.

Hoewel de officiële oprichting van het United World College Maastricht pas in 2009 was, bestaat de school al langer in een andere vorm. Het UWC is een fusie van de in 1984 opgerichte Internationale School Maastricht (voortgezet onderwijs) en de Internationale School Joppenhof (basisonderwijs).

Geusseltpark
Tot 2013 deelde de school een gebouw aan de Nijverheidsweg in Scharn met de Bernhard Lievegoedschool. In september 2013 volgde de verhuizing naar de nieuwe campus nabij het Geusseltpark in Amby. Daar is ook woonruimte voor de leerlingen die niet uit de omgeving van Maastricht afkomstig zijn.

Van de 900 leerlingen volgen zo’n 600 voortgezet onderwijs en 300 basisonderwijs. De meesten komen uit de regio Maastricht, ze zijn veelal afkomstig uit buitenlandse gezinnen. Een ander deel wordt geselecteerd door de 160 over de wereld verspreide nationale UWC-comités, die veelbelovende leerlingen uit hun land aanwijzen om de laatste twee jaar van hun opleiding in Maastricht of op een ander UWC te volgen.

Daarbij wordt alleen gelet op persoonlijke geschiktheid en studieresultaten, waarbij culturele, religieuze, politieke of financiële argumenten geen rol spelen. Leerlingen ontvangen aan het einde van hun opleiding het International Baccalaureate (IB) diploma, dat wereldwijd toegang geeft tot universitaire opleidingen.

Warme chocomel
En hoe bevalt het UWC-internationals in Maastricht? De Amerikaanse docente Sarah Cullip doet een boekje open:

“If I were to tell you that I come from a sleepy, northern Michigan village of 2,300 inhabitants in a hidden corner of the United States, where my cozy childhood home sits nestled deep in the forest breathing a steady breath of smoke from a wood stove, you might be too curious and amused not to ask: “How did you end up in Maastricht?”

 “The wild winds that blew me here are, however, not the focus of this piece. Rather would I like to offer you the lens through which I view Maastricht as a new member of the community.

“Despite having been here for nearly five months, I still revel in the novelty of my morning commute, as I join the smartly-clad cycling masses through the city’s cozy, winding cobblestone streets. The same streets that have been thoroughly adorned with lights to offset the ever-increasing hours of darkness during these winter months.

 “This décor creates a lovely backdrop for an afternoon or evening in one of Maastricht’s many cafés or bars. The culture of bundling up and sitting outside to enjoy a verse muntthee, koffie or warme chocomel met slagroom also stands out to a foreigner as something very quaint and gezellig.

 “As a language teacher at an international school, I cannot ignore the impressive diversity that Maastricht boasts. A stroll through the Binnenstad or Wyck on any given day includes catching snippets of conversations in Dutch, English, German, and French, among others.

“I suppose due to its position so near to the Belgian and German borders, the NATO presence nearby, the renowned Maastricht University, the 100+ nationalities at UWC Maastricht and the general historic elegance that brings tourists to Limburg from far and wide, that  Maastricht is simply vibrant. I am proud to call it home.”

 

UWC Maastricht

UWC Nederland

 



Lees ook