Laurens Bouvrie
TIM-verslaggever 7 oktober 2019

’t Boetekentoer staat bol van passie, talent, ervaring en emoties

Het waren afgelopen week niet bepaald de meest ideale dagen om ‘op ’t Boetekentoer’ te vertoeven. Regen en wind maakten het niet bepaald aangenaam op een terras te zitten. Des te fijner is het dan als via de media of een mede-cappuccino-drinker een hartverwarmend, toch in ieder geval mooi, item aan de orde brengt. In het begin van de week begon dat met in de landelijke media breed uitgemeten in de schijnwerpers zetten van de jarige André Rieu. En wat te denken van Rianne Letschert. De rector magnificus van de Universiteit Maastricht werd verkozen tot Topvrouw van het Jaar. Die titel gaat Manon Machiels waarschijnlijk niet pakken; maar met haar Stichting Samen voor Maastricht was zij deze week weer oersterk bezig maatschappelijk welzijn onder de aandacht te brengen bij het bedrijfsleven. Ook in deze rubriek aandacht voor het vijfjarig jubileum Eet met je Hart en Jean Dassen.

Drie jaar geleden nam Rianne Letschert het Universiteit Maastricht rector magnificus stokje van Luc Soete over. Was de Vlaming al een academische en maatschappelijke mannetjesputter; de Doetinchemse Letschert weet op geheel eigen wijze de Limburgse hoofdstad op het gebied van internationaal toponderwijs met grote regelmaat onder de aandacht te brengen. De jury die uiteindelijk de 43-jarige hoogleraar Internationaal Recht en Victomologie tot Topvrouw van het Jaar verkoos omschreef haar kwaliteiten als “een combinatie van authentiek leiderschap met academische diepgang”. Zelfs voor een zelfbewust mens als de Maastrichtse Rianne Letschert wordt het dan toch heel erg moeilijk om ‘nuchter’ te blijven. Tegen de NOS zei ze na afloop van het verdict “Ik sta er nog gewoon van te shaken”. 

Dat deed André Rieu in juli ook toen de burgemeester van Maastricht hem tijdens zijn 100e Vrijthof optreden op de bühne liet weten dat er een plaquette op ‘zijn Vrijthof’ gaat komen. Ja, de man die graag vooral alles onder controle heeft, moest toch even op die zomeravond een traantje wegpinken. Hij niet alleen; zijn miljoenen fans doen dat met regelmaat. Dus zeker als de maestro zelf zijn emoties even niet de baas is. Dat was toen. Een dikke twee maanden later zal Rieu’s fanmailbox ongetwijfeld zijn vast komen te lopen. Op 1 oktober vierde de Stehgeiger zijn 70e verjaardag. Op ’t Boetekentoer leest u scribent een vier pagina tellend interview met de jarige violist. In de Volkskrant wordt de Maastrichtenaar en zijn carrière ruim en vooral op interessante wijze nader belicht.

Manon Machiels weet op kleinere schaal haar passie –  het leven voor mensen die het maatschappelijk niet makkelijk hebben – bij anderen over te brengen. Met haar stichting Samen voor Maastricht laat ze regelmatig mensen uit het bedrijfsleven kennis maken met maatschappelijke instellingen; liever nog met mensen die dagelijks zich inzetten anderen naar een hoger dan toch in ieder geval beter niveau in de samenleving te brengen. Meestal doet Machiels en haar team dat met een dag of avond in gezamenlijkheid. Afgelopen week ging het anders. Ruimt 200 medewerkers van het energiebedrijf Enexis kwamen donderdagochtend naar het Lochmanshoes in Limmel. Dat deden ze niet met lege handen. Iedere deelnemer had een of meer houdbare consumentenproducten bij zich. De aftrap van de Enexis-vrijwilligersdag werd namelijk verricht door Juul en Puck. De broer en zus runnen al enkele jaren de Stichting JUUPU. De twee tieners en inmiddels ruim 50 andere jongeren trachten het hele jaar door zoveel mogelijk levensmiddelen en praktische producten in de wacht te slepen. Die zijn bestemd voor mensen die dag in dag uit  moeite hebben de eindjes aan elkaar te knopen.Manon Machiels had JUUPU en wethouder Mara de Graaf (met onder meer Welzijn, Gezondheid en WMO in haar portefeuille) uitgenodigd om voor de start van deze Samen voor Maastricht dag extra te motiveren.

Na de start in het Lochmanshoes was het toch echt tijd de mouwen op te stropen. Over tal van groepen verdeeld werden de Enexis-mensen kriskras door de stad naar een keur van instellingen vervoerd om een dagje ‘maatschappelijk’ mee te draaien. Het werd – zo vertelde Machiels met bijna overslaande stem van positieve emoties – een dag om nooit te vergeten. “De medewerkers van dit prachtige bedrijf zijn gewend om in een strak georganiseerd bedrijf dag in dag uit professioneel werk te leveren. Een dagje Samen voor Maastricht geeft hen de gelegenheid te ervaren waar personeel van een instelling voor mensen met een beperking mee te maken hebben. Maar ook hoe vrijwilligers van een kinderboerderij moeten roeien met de riemen die ze hebben. Waar ik dan het meest blij van wordt is hoe positief de reacties zijn en welk besef naar boven komt.” Machiels kreeg de hele dag door What’s Apps van de werknemers van Enexis. Steekwoorden als ‘indrukwekkend; andere wereld; je bent wie je bent; heftig; verrassend; uit mijn comfortzone’ verschenen op haar schermpje. Machiels zegt aan het eind van de dag: “Het zijn iedere keer weer kleine stappen die we zetten, maar wel zo dat het de burger moed geeft om verder te gaan. Onze expertise is inmiddels dat dit soort ‘praktijkervaringen’ voor menigeen reden is om meer bezig te zijn met maatschappelijke ondersteuning.”

Wie heel veel ervaring heeft met vrijwilligerswerk is Jean Dassen. Maar liefst 31 jaar was hij nauw betrokken bij tal van werkzaamheden die met het wel en wee van de Sint Servaasbasiliek te maken heeft. De Sint Pieternaar, tevens vader van de niet geheel onbekende in Rome vertoevende Maastrichtse geestelijke Eugène Dassen, heeft onlangs aangegeven dat hij rustiger aan gaat doen. Weliswaar is Dassen nog ‘koppie koppie’, maar door wat fysieke malheur is hij iets minder mobiel dan hij zou willen. Dat aangekondigde afscheid was de bestuurders van de Sint Servaasbasiliek reden om te communiceren met het Vaticaan. Want Jean Dassen heeft nogal wat functies en deelnames aan werkgroepen op zijn palmares staan. Via via kreeg Thuis in Maastricht een overzichtje. Voetballiefhebber en oud-lid van zaalvoetbalclub De Buukskes was van 1987 tot en met dit jaar voor korte of langere tijd bij een elftal activiteiten van de belangrijkste kerk van Nederland betrokken. Om er een aantal te noemen: Voorzitter Stadsprocessie (1990 – 2001); Lid van het Graf van Sint Servaas (1991 – 2019); administrateur van de Basiliek van Sint Servaas (1997 – 2007) en uiteraard deed hij ook een keur van werkzaamheden voor de verschillende Heiligdomsvaarten.

Het contact met het Vaticaan bleek niet voor niets te zijn geweest. Behalve dat – onder aanvoering van deken John Dautzenberg – veel bij de Sint Servaasbasiliek betrokken mensen bij het officiële afscheid van Dassen aanwezig waren, werd hij ook nog eens geëerd met de Pro Ecclesia et Pontifice. Die onderscheiding kan vergeleken worden met een ‘lintje met Koningsdag’. Het is in ieder geval sinds 1888 de hoogste Rooms-Katholieke onderscheiding door het Vaticaan aan leken.

Het slotakkoord van deze ’t Boetekentoer-editie is voor Eet met je Hart. Dit landelijke initiatief kreeg vijf jaar geleden ook een Maastrichtse afdeling. Onder de bezielende leiding van Marion Tellings wordt voor de vijfde keer een beroep gedaan op het warme hart van ‘uit-eters’. In een groot deel van de restaurants van de groep Les Tables en ook andere eethuizen wordt vanaf 1 november aandacht gevraagd voor eenzaamheid onder ouderen. Neen, dat gebeurt niet door een ober die een zwaar gesprek met zijn gasten aangaat. Het principe is simpel: wie in een van deze eethuizen een vorkje prikt betaalt behalve de rekening en het geven van een welgemeende fooi aan de witte en zwarte brigade van het restaurant nog één euro (meer mag natuurlijk altijd) extra. Marion Tellings zegt over het het landelijk behoorlijk succesvolle initiatief: “Het is heel laagdrempelig en voor relatief weinig geld een campagne die we graag omschrijven als ‘zes weken lang smakelijk eten met een sociaal karakter”. 

In heel het land doen vanaf 1 november inmiddels ruim 500 restaurants mee aan Eet met je Hart. De opbrengst van de campagne zorgt voor indrukwekkende uitkomsten. Op jaarbasis organiseert Eet met je Hart naar eigen zeggen 10.000 ontmoetingen tussen honderden vrijwilligers en eenzame ouderen. Tellings benadrukt graag dat alle activiteiten op lokaal niveau plaatsvinden, wijkgericht zijn en dus kleinschalig van aard. “En dat alles niet als een ‘een dagje en dat was het dan weer’. De insteek is dat op onze manier duurzaam contact ontstaat”.

Meer informatie over Eet met je Hart vindt u achter deze link. De deelnemende najaar 2019 (van 1 november tot half december) zijn: Petit Bonheur, Grand Cafe Maastricht Soiron, La Bonbonniere, La Chine, Brasserie Bonhomme, Sjinkerij De Bóbbel, Teaching Hotel Chateau Bethlehem, Laus, Restaurant Les Marolles, Prix-de-Rome, Piece of Cake, Vino&Friends, Stadsbrouwerij/Brasserie De Maastrichter Maltezer, Le Bon Vivant, Brasserie Tapijn , Rozemarijn, Le Bon Choix, Hof van Huntjens, Sjiek Kookpunt, Buitenplaats Vaeshartelt, Restaurant Burgerlijk, Cafe de Clochard, In de Karkol, Petit Cafe De Moriaan, Cafe Lure, Meesters in Wijn, Boerderij Daalhoeve, Talentino Mestreech, De Poshoorn. 

 

 



Lees ook