Laurens Bouvrie
TIM-verslaggever 12 januari 2019

’t BOETEKENTOER: Een tweede Struys; slechts één Clichee in Maastrichtse horeca en de Poort ook van binnen Amsterdams

De Maastrichtse economie draait als een tierelier. Geen mens die weet wat een tierelier is, maar dit terzijde. De hoogconjunctuur heeft in elk geval de lokale horeca volledig in z’n greep gekregen. Gelukkig maar, want het is een van de belangrijkste sectoren in de binnenstad. Er heerst hoogtij. Nieuwe zaken komen er bij, oude zaken worden gemoderniseerd. Het kasteleinsvertrouwen is nog groter dan het consumentenvertrouwen. Waarbij opvalt dat we met z’n allen tegenwoordig meer hongerig zijn dan dorstig.

Neem het meest bekende en oudste café van Nederland. Inderdaad, we bedoelen In den Ouden Vogelstruys oftewel De Struys in de volksmond. Waar dat ligt? Gaan we hier niet meer uitleggen. Behoort u te weten, net zoals u weet dat ’t Mooswief op de Markt staat. De Struys is immers een instituut, een monument.

Door Laurens Bouvrie
We gaan er daarom iets uitgebreider op in. Want wat is aan de hand? Er komt een tweede Struys in Maastricht. Ja, u leest het goed: een tweede Struys! Maar dan op z’n Frans: l’Autruche. Neen het is niet zo dat iemand Struys-hospes Henri Hochstenbach onder zijn duiven wil schieten. Het is de oud-stadsprins Henri I zelf die via een omweg een lang gekoesterde wens –  een tweede Struys in Maastricht-  gaat beginnen. Jaren geleden had de ondernemer volledig uitgewerkte plannen voor een pianobar in het pand van pianozaak Leyser-Hermans. De beslissers van toen kozen echter voor het concept Basilica-concept van de huidige eigenaar Oscar Mans. De pianobar is inmiddels van de baan. l’Autruche gaat vooral een serieuze poging worden een scheiding te maken tussen twee horeca-belevingen die de laatste decennia volledig in elkaar zijn opgegaan. 

l’Autruche ode aan slagersfamilie Hochstenbag-Wevers
De tweede ‘Struys’ komt pal naast de originele Struys. Tot begin dit jaar huisde in dit pand het restaurant Fameuse. De Struys-toekomst is voor de kroegtijgers onder ons te vergelijken met het bekende café Hoppe in Amsterdam waar je naast elkaar de sta-Hoppe (drinkers) de zit-Hoppe (eters) hebt. Met deze beslissing van Hochstenbag zorgt hij voor een hoogst originele oplossing van het al jaren steeds meer een usance wordende gegeven dat eters de drinkers uit het oude vertrouwde stamcafé verdrijven. Want op deze manier blijft de enige echte Struys gewoon de Struys en is er toch een heerlijke hap verkrijgbaar. Trouwens niet bepaald een probleem van deze kroeg alleen. Laten we binnenkort maar eens op onderzoek uitgaan en proberen in kaart te brengen hoeveel ‘echte’ cafés (dus waar je – laten we niet al te streng zijn – na twee uur ‘s middags niet meer kunt eten -) de Limburgse hoofdstad nog telt. De komende twee maanden gaat Henri Hochstenbag zijn concept stap voor stap opzetten. “We gaan de tijd nemen het karakter van l’Autruche vorm te geven. En dat wordt wat mij betreft heel bijzonder en gaat doorspekt worden met heel geschiedenis van de families Hochstenbag en Wevers.” Voor wie het niet weet Henri’s ouders en opa’s en oma’s waren zeer bekwame slagers. Sterker nog: Henri’s pa heeft onder zijn huis nog altijd een slagerskeuken waar nog wekelijks volop wordt geëxperimenteerd. Maar daarover later ongetwijfeld veel meer. 

Franse namen blijven populair
Dat de gemiddelde inwoner van Maastricht inmiddels amper nog een zin Frans fatsoenlijk krijgt uitgesproken, wil niet zeggen dat (horeca)ondernemers toch maar al te graag hun bedrijven een Franse tint meegeven. Wordt Struys 2 l’ Autruche, het alom bekende café De Belsj is onlangs omgedoopt tot Enfin. Ook het voormalige Next Door (hoek Cortenstraat – Koestraat) gaat op de Franse toer. Via de social media werd bekend dat eigenaar Yves Mullenders dit horecabedrijf Clichee gaat heten.

De Poort wordt ook binnen Maastrichtse parel Amsterdamse school
Sommige horecagelegenheden hoeven niet zo nodig van naam te veranderen. Zoals Café de Poort aan de Oude Tweebergenpoort. Daarentegen krijgt deze Maastrichtse horeca-klassieker na carnaval een serieuze facelift. De nieuwe eigenaar, Forum-uitbater en Bruce Springsteen-fanaat John Paulus, laat zich daarbij naar verluidt inspireren door café De Jaren in Amsterdam. Dat heeft in ieder geval te maken met het feit dat de kroeg, die zo opvallend de Grote Gracht en Oude Tweebergenpoort scheidt, een bouwwerk is (1926) dat behoort tot de Amsterdamse School. En is dat buiten al goed te zien. Straks krijgen de gasten die hoofdstedelijke bouwstijl ook binnen te proeven. We zijn benieuwd.

Culi-walhalla Wyck
De echte lekkerbekken krijgen er in Wyck een nieuw adresje bij. In het pand waar slager Joep Schürmann tot voor kort de stumpkes draaide, opent Onglet in maart de deuren. De pollepel zal gehanteerd worden door Tim Sieben, Levy Smit en Alan Oostrom die in het Heerlense restaurant Mijn Streek door Michelin bekroond zijn met een Bieb Gourmand. Naast fine-dining is er tevens ruimte voor een delicatessenwinkel.  Tja, Wyck is sowieso een culi-walhalla. En nu ondergaat het bekende Brand Bierhuis bij het station ook een stevige verbouwing. ’t Boetekentoer weet nog niet precies wat er te gebeuren staat, maar we hebben zo het vermoeden dat er minder bierviltjes en meer servetten op tafel komen te liggen.

 



Lees ook