Jenneke van Genechten
TIM-verslaggever 12 februari 2020

Jasjes uit Boschpoort voor Spaanse windhonden

Wat doet een Spaanse jachthond in Maastricht? Verwend worden! Tania Ekkerink- van Brandenburg (57) uit Boschpoort deelt haar sofa met haar man en windhonden Zina en Djelli. Nadat ze zes jaar geleden de aankomst van een hondentransport uit Spanje bijwoonde was ze verkocht. “Voor ze naar Nederland komen hebben deze dieren verschrikkelijk geleden. Als de bus opengaat en ze maken hun eerste stapjes… daar hou je het niet droog bij!” Inmiddels is Tania doorgewinterd vrijwilligster bij Stichting Greyhounds in Nood Nederland (GINN), en naait daarnaast hondenjasjes.

Je hebt ze vast wel eens zien lopen: lange pootjes, spitse snuit en een taille waar mening model jaloers op is. Tania weet dat er in Maastricht en omgeving heel wat zitten. “Veel windhondeneigenaren treffen elkaar op de Sint-Pietersberg omdat ze daar omheind los kunnen rennen.” En wie er eenmaal aan begint, wil nooit meer anders. “Het is een virus, het blijft nooit bij één windhond”, lacht Tania.

1 februari: start van de hondenmoord

Het is niet zo vreemd dat Tania en andere vrijwilligers zich het lot van deze dieren aantrekken. “Op 1 februari eindigt het jachtseizoen in Spanje en worden naar schatting 50.000 jachthonden afgedankt.” In het beste geval betekent dit gedumpt op straat. Helaas treft de meesten een erger lot. “Het is onvoorstelbaar. Traditioneel hangen de jagers de honden op. Heeft die slecht gejaagd, dan met de pootjes nog net aan de grond. En ze weten nog wel ergere methodes te verzinnen. Verbrand, overreden, levend begraven. Laatst vonden ze pups helemaal onder de pek.”

Een nieuw leven

De laatste jaren komt er steeds meer protest tegen deze gruwelpraktijken. De verandering komt maar langzaam. “Een héél klein percentage jagers brengt de honden naar de shelters wanneer ze niet meer gewenst zijn.” Tania is een van zesentwintig vrijwilligers die bij GINN werkt om de Spaanse viervoeters in Nederland te plaatsen. “Na een nacht rijden worden de honden uit de bus gehaald en gaan ze, vaak wantrouwend, mee met hun nieuwe baasjes. Dat vertrouwen terugwinnen kan vooral bij mannen soms even duren, dat zijn vaak de boosdoeners. Liefde en geduld is hier het sleutelwoord.”

“Bij binnenkomst is het vaak niet meer dan een zakje botten. Die kunnen zich niet warm houden.”

Hondenmode

Tania begon met het verzorgen van de nazorg van adopties en hielp mee bij de ontvangst van transporten. Ze wilde echter meer doen en begon met het naaien van hondenjasjes. De shelters, gerund door vrijwilligers, vangen soms wel 600 honden op. Die passen niet allemaal in binnenverblijven, waardoor velen in buitenhokken de nachtelijke kou trotseren. Tania hielp zelf als vrijwilligster in een shelter en kent de noodzaak. “Bij binnenkomst is het vaak niet meer dan een zakje botten. Die kunnen zich niet warmhouden.” In 2019 maakten Tania en haar vriendin Carla samen zo’n 170 jasjes. Die worden naar Spanje en Ierland gestuurd, en een deel is voor de verkoop, volledig ten bate van de stichting. “We krijgen veel donaties van stof en ik krijg enorm veel hulp. Alleen zou ik dit niet kunnen!”

Zelf een langneus in huis?

Tania kan ze aanbevelen: “Het zijn heerlijke huishonden. Ze moeten wekelijks kunnen rennen maar liefst slapen ze 23 uur per dag.” Voor de dieren op transport gaan worden ze nagekeken op ziektes, gecastreerd en voorzien van een paspoort. Je kunt echter niet zomaar een Greyhound of Galgo gaan afhalen. Het zijn immers honden met een rugzakje en dat vereist enig geduld. “GINN doet een uitgebreide intake om zeker te zijn dat hond en eigenaar een goede match vormen. Na de adoptie blijven we met nazorg beschikbaar om adoptanten te ondersteunen.”

Wil je de honden helpen, dan kun je via de website van Greyhounds in Nood doneren.

Tekst: Anne Lindelauf en Jenneke van Genechten

Foto’s: Yvonne Bladel



Lees ook