Renee Bekkers
21 mei 2019

Ruud knokte zichzelf een weg terug naar werk

Ruud Kools werkt sinds 2016 in de meldkamer van gemeente Maastricht. Via een heleboel schermen houdt hij onze stad en vooral de Maasboulevardtunnel in de gaten. Samen met zijn collega’s beantwoordt hij buiten kantooruren de telefooncentrale en stuurt hij de collega’s op pad als dat nodig is. Ruud werd in 2012 na een ongeluk afgekeurd en kwam in de bijstand terecht. Via Podium24 kwam hij in zijn huidige functie terecht. Nu hoopt hij op een vaste aanstelling bij de gemeente. Zijn advies: “Kom voor jezelf op, ben gemotiveerd en grijp kansen als ze zich voordoen.”

Voordat Ruud in de bijstand terechtkwam, had hij een mooie baan als vrachtwagenchauffeur bij een bergingsbedrijf in Maastricht. Daar had hij het naar zijn zin. “Ik was in dienst, maar het voelde alsof ik eigen baas was. Ik kon mijn werk indelen zoals ik dat wilde. Zolang het werk maar gedaan werd, was alles prima.” Voor een bezig baasje als Ruud was dat bijzonder fijn werken. “Ik doe al 35 jaar vrijwilligerswerk bij het jeugdwerk in Meerssen. Ik zit in een buurtnetwerk en ik ben lid van een politieke partij. Omdat ik altijd nachtdiensten draaide, kon ik dat prima combineren. En dat jeugdwerk? Dat is mijn grote passie.”

Jezelf verkopen

Het was dan ook wat toen hij in 2012 om medische redenen werd afgekeurd. “Door een ongeluk kon ik niet meer als chauffeur werken. In eerste instantie kwam ik toen in een UWV-traject terecht. Opeens moet je dan op zoek naar ander werk en verplicht solliciteren. Dat was wennen. Vooral mezelf ‘verkopen’ vond ik lastig.” In 2013 kon hij aan de slag als conciërge bij Arcus. “Tijdelijk helaas, want na allerlei verschuivingen in de organisatie was er geen plek meer.”

Een uitkering

Vervolgens belandde Ruud in 2014 bij de Sociale Dienst en moest hij rondkomen van een uitkering. “Financieel ga je er dan flink op achteruit. Stilzitten is niks voor mij. Ik hoopte op iets waar ik langer kon blijven.” Ruud greep toen alle kansen die zich voordeden. “Het helpt écht als je de juiste motivatie hebt. Ik wilde werken. Zelfs van het traject Werk en Bijstand heb ik het beste gemaakt. In dat traject ga je 13 weken lang aan de slag in de buitendienst of bij de MTB. Ik koos de MTB. Ondanks dat het werk (koekjes inpakken) weinig uitdagend was, had ik gelukkig iets van structuur in mijn leven. Mijn omgeving zag ook dat ik iedere ochtend om 7.00 uur in de auto stapte en na de middag weer thuiskwam. Het was alsof ik een parttimebaan had. Ook voor je eigenwaarde is dat belangrijk. Ik ben zelfs langer gebleven dan de verplichte 13 weken. Ik kreeg nog als opmerking mee: ‘Normaal moeten we mensen motiveren om aan de slag te gaan; jou moeten we motiveren om weg te gaan.’ Dus dat was leuk!”

Verder kijken

“Ik heb in die jaren ook meegedaan met het Project 45+. Daarin oefenden we solliciteren. Overal heb ik wat van geleerd.” Eén ding betreurt Ruud wel. “Ik heb ervaren dat er weinig naar mij als persoon is gekeken: wie ben ik, wat heb ik in mijn mars? Ik vraag me af of zo’n Werk en Bijstand-traject nodig was. Aan motivatie ontbreekt het mij niet. Daarnaast heb ik een netwerk, ben ik gedreven en wil ik werken. Als de consulent erin geïnvesteerd had mij te leren kennen, was het bewandelde pad misschien anders geweest.” Dat is precies waar Sociale Zaken Maastricht Heuvelland naartoe wil met de transformatie. De mens moet centraal staan en niet de procedures en systemen. In dat proces zet Sociale Zaken Maastricht Heuvelland dagelijks stappen om de dienstverlening te verbeteren.

De juiste motivatie

Ruud vraagt ook aandacht voor een baan waarmee je iemand motiveert: “In augustus 2015 kon ik aan de slag als portier bij A2 Maastricht. Daar was ik blij mee. Maar ik kreeg maar 26 uur. Onder de streep hield ik er minder aan over dan mijn uitkering. Nu werk ik liever dan dat ik thuiszit, maar ik kan me voorstellen dat het bijvoorbeeld een alleenstaande moeder niet erg motiveert om dan aan de slag te gaan. Zeker niet als je meer overhoudt door thuis voor je kinderen te zorgen. Het zou goed zijn als ook daarnaar gekeken wordt.”

Aan de slag

Helaas voor Ruud hield de portiersfunctie bij A2 Maastricht op te bestaan en kwam hij in januari 2016 weer in de bijstand terecht. “Ik kwam toen net 2 weken te kort om in de Werkloosheidswet te komen. Dus kwam ik weer in de bijstand terecht. Ik was dan ook enorm blij toen ik in maart 2016 door Podium24 werd gebeld. Of ik aan de slag wilde in de meldkamer van de gemeente. Ik kon direct beginnen. En kijk, ik ben er nog steeds.”

De afwisseling

Of het werk hem bevalt? “Ja, vooral de afwisseling is fijn en ik heb leuke collega’s. We houden toezicht op de tunnels en we verwerken meldingen van inwoners die buiten kantooruren bellen. Bijvoorbeeld over foutgeparkeerde auto’s. Die voeren we in en zetten we door naar Handhaven. Tijdens de nachtdienst printen we ook alle meldingsbonnen en leggen die klaar voor de teamcoaches. We beheren ook de balie hier bij Stadsbeheer, delen tankpasjes uit en doen de administratie van de dienstauto’s. Ik draai nog steeds nachtdiensten, maar ook ochtend- en middagdiensten. Ik heb geen gezin, dus ik kan flexibel zijn. Ook doe ik nog steeds vrijwilligerswerk. Maar mijn vast werk komt altijd op de eerste plaats. Ik wil graag blijven”, besluit hij.



Lees ook