Stephan Van Appeven
TIM-verslaggever 4 februari 2020

Racerunner maakt sporten ondanks beperking mogelijk

Voor kinderen en volwassenen die vanwege een spierziekte of andere aandoening niet (goed) kunnen lopen, heeft Atletiek Maastricht wellicht de oplossing. De vereniging heeft sinds een tijdje de beschikking over enkele racerunners. Dit is een soort driewieler zonder pedalen maar met borststeun. Hierdoor blijven gebruikers overeind en kunnen ze lopend snelheid maken en dus rennen.

Het is inmiddels vaste prik op de zaterdag. Aan het begin van de middag is de renbaan van Atletiek Maastricht in Jekerdal gereserveerd voor de vaste gebruikers van de zogenaamde racerunners. Drie jonge kinderen en twee volwassenen gaan dan een uurtje zweten onder leiding van trainster Tonnie Pater. Op haar initiatief heeft de vereniging de hulpmiddelen kunnen aanschaffen, waardoor het voor gebruikers met een beperking mogelijk is al rennend meters te maken. “Ik zag zo’n racerunner op het Jeugdjournaal voorbijkomen. Die moesten we bij Atletiek Maastricht ook hebben, dacht ik. Ik ben toen een paar maanden bezig geweest met de opzet van dit project. Uiteindelijk heb ik via diverse partijen 7.500 euro bij elkaar weten te krijgen. Zodoende konden we de racerunners aanschaffen en in september van start met dit project.” Tonnie geniet met volle teugen van de trainingen en is zich bewust van wat ze betekent voor de deelnemers. “Het is belangrijk voor mensen met een beperking dat ze het gevoel krijgen dat ook zij kunnen sporten. En als ik ze dan zo bezig zie elke zaterdag, maakt me dat heel blij.”

Invulling van trainingen

Tonnie laat de deelnemers niet een heel uur alleen maar rondjes rennen. Ook worden er spelletjes gedaan, bijvoorbeeld met de bal, maar ook tikkertje. Bij dat laatste spel mogen de aanwezige ouders langs de lijn zo nu en dan als tikkers fungeren. En dat is nog knap lastig, omdat de regel geldt dat er niet getikt mag worden wanneer de deelnemers hun voetjes via de racerunner van de vloer hebben. Tonnie: “De deelnemers komen met plezier. Na een uur zijn ze zeer moe. Vorige week probeerden we een rondje buitenom het sportpark te lopen. Dat blijkt dan toch erg zwaar.” Toch hebben de deelnemers wel degelijk een doel waarvoor getraind wordt. In maart is er een clubcross waarbij zij een kilometer op snelheid gaan lopen met hun racerunner.

Animo

Volgens Tonnie is er nog weinig animo in de regio voor de racerunner. “Landelijk is die interesse er wel veel. We zijn ook pas de eerste club in Limburg die dit aanbiedt. Na carnaval hebben we twee kijkdagen. Misschien komt er dan meer belangstelling.” Atletiek Maastricht heeft momenteel twee kindracerunners en twee modellen voor volwassen gebruikers in bezit. Tonnie wil zich dan ook in de toekomst wat meer gaan richten op de doelgroep van boven de achttien jaar. “Ik hoop dat ik wellicht ook mensen met ziektes als MS of Parkinson het plezier van sporten kan bieden.”



Lees ook