Ik vind het hier te gek. De gebouwen zijn mooi, ruim en modern

Steve Schwartz

over zijn buurt Wyck

Steve Schwartz, geboren in New York, verhuisde in 1982 naar Amsterdam en in 2012 naar Maastricht. “Na 30 jaar had ik Amsterdam wel gezien, het werd daar minder vriendelijk”, vertelt hij.

Toen hij zijn huidige vriendin leerde kennen, die toen in Valkenburg woonde, was hij bereid naar het zuiden te verkassen. Maar in een dorp wonen, ging hem net te ver. Het werd Céramique, waar hij het helemaal naar zijn zin heeft. “Ik vind het hier te gek. De gebouwen zijn mooi, ruim en modern, ik ben zo in de stad en er wonen leuke mensen in ons flatgebouw. ’s Zomers organiseren we samen een barbecue, ’s winters een borrel bij iemand thuis. Ik schat dat meer dan de helft van de bewoners buitenlands is. Mijn buren komen uit Qatar, India en Italië.”

Hij heeft zelf een bourgondisch karakter, vertelt Steve. Daarom voelt hij zich hier thuis. Maar ook omdat Maastricht een mooie, vriendelijke stad is. “Ik blijf het fascinerend vinden dat je tien minuten verderop een ander dialect hoort en op 2,5 uur rijden kunt genieten van een totaal andere keuken. Als je in New York zo lang onderweg bent, ben je nog steeds in dezelfde staat.” Toch zijn er ook momenten dat Maastricht net een maatje te klein is voor Steve. “Ik was op zoek naar een gitaarstandaard, maar die was hier gewoon niet te vinden. Uiteindelijk ben ik daarvoor naar Amsterdam gegaan.”

Steve is zelf een fervent musicus. Hij zingt jazz en speelt regelmatig thuis met vrienden. Wat muziek betreft, komt hij in Maastricht niks te kort. “Er is elke dag wel ergens een open podium. In de zogenaamde gouden driehoek bijvoorbeeld, bij Forum, de Belsj en de Pieter, maar ook bij café De Zwaan of bij Edd’s.”

 

”Ik blijf het fascinerend vinden dat je tien minuten verderop een ander dialect hoort en op 2,5 uur rijden kunt genieten van een totaal andere keuken”

Als journalist, vertaler en medeoprichter van het bedrijf complete communications vindt Steve het belangrijk om de Nederlandse taal te beheersen. “Anders blijf je een buitenstaander. Vanwege mijn beroep vind ik het boeiend om het Journaal of De wereld draait door te kunnen volgen. Vooral omdat die programma’s een specifieke kijk op de wereld hebben, heel anders dan hun Amerikaanse tegenhangers. Met mijn klanten praat ik ook altijd Nederlands; ik merk dat mensen zich daardoor vaak comfortabeler voelen. Het liefst zou ik ook Maastrichts leren, maar dat kan ik – nog – niet.”

meer over Wyck