Mensen hebben hier respect

Shadi Alwazeer

Over Limmel

Goed nieuws voor Shadi Alwazeer, 26 jaar, uit Syrië: hij mag in Nederland blijven! Rond 1 november ruilt hij het asielzoekerscentrum (azc) in Limmel in voor een eigen huis in Den Bosch. Hij was hier graag, maar zijn hart ligt toch in Den Bosch waar veel van zijn vrienden wonen.

Knippen en koken

9 maanden woonde hij in Maastricht. Veel contact met de inwoners van de Limburgse hoofdstad had hij niet. Hij bracht zijn tijd vooral door in het azc. Papierwerk, haren knippen, koken voor vrienden, picknicken in de stad, boodschappen doen en Nederlands leren waren de dingen waar hij zich vooral mee bezighield. “Turkse en Syrische gerechten: zeg het maar en ik maak iets lekkers. Een aantal vrienden van me kookt niet, dus ik help hen.”

Een eigen plek

Shadi vluchtte uit Syrië samen met zijn vrouw en 2 zwagers. In eerste instantie naar Turkije. Op advies van een vriend die al 7 jaar in Utrecht woont, kwam hij naar Nederland. Zijn vrouw moest hij achterlaten in Turkije. Op dit moment stelt hij alles in het werk om een gezinshereniging mogelijk te maken. 9 maanden duren dan lang. Toch is hij optimistisch. “Ik mis mijn vrouw enorm. Skypen/bellen is ook niet alles. Maar het is iets. En ik ben blij met iedere stap die ik hier zet. Ik verheug me er ook op om naar Den Bosch te gaan: naar een eigen plek. Wil je een foto zien van het huis?” En trots laat hij een foto op zijn telefoon zien.

 Fotograaf: Pieter Nijsten

“Ik mis mijn vrouw enorm. Skypen/bellen is ook niet alles. Maar het is iets. En ik ben blij met iedere stap die ik hier zet.”

Taalproblemen

Shadi staat niet alleen te popelen om zelfstandig te gaan wonen, hij wil ook verschrikkelijk graag aan het werk. Taalproblemen maken dat nog even lastig. “Ik ben kapper en ik knip regelmatig medebewoners in het azc. Maar om echt ergens te kunnen werken, moet je de taal spreken. Dat heb ik in Turkije ook wel gemerkt. Daarom heb ik me daar ook de Turkse taal meester gemaakt. En volg ik nu hier Nederlandse lessen. In Den Bosch ga ik daar mee verder. Via Turkse vrienden daar hoop ik dan snel ergens een baan te vinden. Ik wil voor mezelf en mijn vrouw kunnen zorgen.”

Respect voor vluchtelingen

Wat hem het meeste opviel hier in Nederland was ons straatbeeld: “Jullie hebben aparte gedeeltes op de straat voor fietsers en auto’s. Dat is in Syrië niet.” Plus het respect dat mensen hier hebben voor vluchtelingen. “Van vrienden uit Duitsland en Engeland weet ik dat mensen hier veel meer respect hebben. Ik voel me hier vrij. En dat is in Syrië wel anders.” Of hij ooit nog naar Maastricht terugkomt? Hij knikt: “Zeker! 1 keer per maand zul je me hier tegenkomen als ik mijn vrienden opzoek. En mijn zwager woont in Sittard. Dus reden genoeg.”

Meer over Limmel