Rob Hermans en Marc Claessen

over Koffiehuis ’t Heegeneerke

’t Heegeneerke verbindt de buurt

De 2 heren van Koffiehuis ’t Heegeneerke in De Boeckel in de Heeg wordt weinig bespaard tijdens het maken van de foto bij dit verhaal: “Diech höbs gein batse mie Rob” en “Dien humme zit neet good Marc” en er wordt aan Marcs kraag getrokken. Rob Hermans en Marc Claessen zijn wel wat gewend van ‘hun dames’. Met een onderdrukte lach, kijken ze in de camera. Al heel wat jaren zetten zij zich in voor het koffiehuis en de buurt. Met liefde en ontembaar veel enthousiasme vertellen ze over ’t Heegeneerke en hun vrijwilligerswerk. Tijdens het gesprek schuift ook Ans Borro van Trajekt aan. Samen met Rob en Marc runt zij ’t Heegeneerke.

Ontmoeten en verbinden
Wat ’t Heegeneerke precies is? “Zo veel, maar vooral een ontmoetingsplek voor mensen in de buurt en daarbuiten”, vat Rob samen. Ans vult aan: “In de basis is het een zorgkroeg en ontmoetingsplek. Dankzij Rob en Marc is het gegroeid naar een verbindingsplek. En dat is in De Heeg geen vanzelfsprekendheid. Het is een anonieme buurt. Om dan mensen over de drempel te krijgen, dat kost tijd. Plus verenigingen opereerden veel als eilandjes. Na 3 jaar heeft ’t Heegeneerke daar behoorlijk wat in veranderd.”

Rob en Marc draaien bijvoorbeeld bardiensten voor de carnavalsvereniging. Die op hun beurt dan weer het jaarlijkse uitstapje van het koffiehuis sponsoren of uithelpen bij de rommelmarkt. Ans: “En opeens zie je dat verenigingen meer samen oppakken. Winkeliers willen meedenken. Partners als MEE, Radar en Mondriaan wijzen cliënten op het bestaan van ’t Heegeneerke. Ja, het is een succes. Een ontmoetingsplek die als een olievlek in de buurt zorgt voor verbinding.”

De Heeg, Maastricht 2015

“6 middagen per week staan onze deuren open voor iedereen”

Heegeneerke, foto Aron Nijs

Koffie voor iedereen
“6 middagen per week staan onze deuren open voor iedereen”, vertelt Rob. Marc vult aan: “Of je nu vet verdient of een uitkering krijgt: jij moet hier een kop koffie kunnen drinken. De prijzen houden we bewust laag.” Daarnaast organiseren de heren van alles: van kienavonden tot een kerstdiner. Rob: “Ieder jaar zitten wij op Tweede Kerstdag met zo’n 35 man hier aan tafel. Een 4-gangenmenu voor 7,50 euro. Dat hebben we zo geregeld met een cateraar. Geweldig toch?”

Naar binnen
Hun drive? Marc: “Dankbaarheid en het effect dat gezelligheid heeft op mensen. Het mooiste compliment was de speech van Jeannetje met Kerstmis vorig jaar. Zij was eenzaam voordat ze naar hier kwam. We hebben haar over de drempel heen geholpen, ondanks haar 1.000 bezwaren. ‘Niet zeiken, naar binnen.’ Als zo iemand je dan bedankt, ja dat deed wat met me.” Rob: “Ik heb kanker, maar ’t Heegeneerke geeft me energie. Het heeft van mij een positief mens gemaakt. Als ik mensen zie genieten, dan leef ik op. Echt super vind ik dat.”

De rollen verdeeld
Het werk stopt niet als ’t Heegeneerke dicht is. Rob: “De Facebookpagina en website updaten, het wijkinfoblad vullen, sprekers voor thema-avonden benaderen. Marc zit dan naast me te werken met zijn laptop.” Marc grinnikt: “Dan krijg ik opeens een mail van Rob: ‘Denk je hier nog aan?’ Dan krijgt hij wel een schop. Hallo, ik zit naast je.” Verder verloopt de samenwerking prima. Marc: “Rob opereert meer op de voorgrond, ik achter de schermen. Dat gaat goed samen.”

Geld erbij
De Boeckel als locatie is prima. Rob: “Het voordeel van De Boeckel is de naamsbekendheid.” Ans: “’t Heegeneerke valt onder Trajekt. Financieel redden ze het daardoor. En door de creativiteit en het netwerk van Rob, de subsidie van de gemeente, het gratis onderkomen in De Boeckel en de inkomsten uit verkoop. Maar er moet altijd geld bij.”