Kim Smith

Over hoeden maken in de Binnenstad

“De meeste hoeden zal ik nooit verkopen.”

‘Sheer Elegance’, welke Maastrichtenaar kent deze hoedenwinkel nou niet? De grote etalage in de Bredestraat vlakbij het Vrijthof staat vol met bijzondere hoeden. De Engelse eigenaresse Kim Smith maakt hier al ruim twaalf jaar van haar passie haar werk.

Kim legt uit: “Negentig procent van de hoeden in mijn winkel zal ik nooit verkopen. Dat maakt me niet uit, want ik wil simpelweg naar mooie hoeden kijken. Voor mij is het een passie, ik hoef geen miljonair te worden. Ik houd gewoon van wat ik doe.”

Hoewel ze geen opleiding gevolgd heeft tot hoedenmaakster, kan ze er prima haar brood mee verdienen. Als oudste van elf kinderen en zelf moeder van acht heeft ze altijd zelf kleding genaaid. Maar hoeden maken doet ze het liefst. “Ik ben niet echt een designer, ik maak gewoon dingen. Het gaat om creatief zijn, dat is een cadeau waarmee ik gezegend ben. Daar ben ik erg dankbaar voor.”

“Voor mij is het een passie, ik hoef geen miljonair te worden. Ik houd gewoon van wat ik doe.”

Tweeduizend hoeden
Kleding naait ze tegenwoordig niet meer. Daar heeft ze het geduld niet meer voor. “Ik houd ervan om dingen te doen die snel klaar zijn. Als ik ergens te lang mee bezig ben, maak ik het soms niet eens af.” Sommige hoeden in haar winkel hangen er al sinds de opening, twaalf jaar geleden. Een deel van haar voorraad gaat naar Engeland, maar de speciale exemplaren houdt Kim altijd zelf. De tweeduizend hoeden in ‘Sheer Elegance’ heeft ze overigens niet allemaal zelf gemaakt. Ze verkoopt ook creaties van andere ontwerpers zoals Vivien Sheriff.

Mooi durven zijn
Kim vindt het heel belangrijk dat vrouwen er mooi uitzien. Ze wil met haar selectie hoeden het verleden als het ware terugbrengen. “Vroeger zagen vrouwen er al elegant uit als ze gingen shoppen, dat doet me een groot plezier. Ik snap het als je eens niet elegant wilt zijn of als je je casual wilt kleden, dat is geen probleem. Maar dat moet je niet bij iedere gelegenheid doen. Veel mensen zijn bang voor wat anderen vinden of denken. Ze durven niet op te vallen en ik vind dat best verdrietig. Het is niet zo dat je hoofd eraf wordt gehakt als je er speciaal uitziet, het is maar een hoed!”

Maastricht is anders
Nederlanders zijn wat kleding betreft een stuk ingetogener volgens Kim. Ze haalt een treffend voorbeeld aan. Ze vertelt: “Er was eens een meisje in mijn winkel. Ze vond de hoed prachtig die ze had gepast. Maar ze kocht hem niet. Ze zei: “Je moet je hoofd niet boven het maaiveld uitsteken.” Waarop ik antwoordde: “Je wordt nooit de beste als je je hoofd niet boven dat maaiveld uitsteekt.” Waarop het meisje weer antwoordde: “Wij zijn niet zoals de Engelsen, we rijden ook niet in een Rolls Royce.” Ik heb haar toen voorgehouden: “Als je hard genoeg hebt gewerkt voor je geld en je wilt er een kopen, waarom zou je dat dan niet doen?” Nederlanders doen dat blijkbaar niet, maar in Maastricht is het toch anders. Hier zie ik genoeg mooie auto’s voorbijkomen”, zegt ze lachend. Maastricht is volgens Kim speciaal. In tegenstelling tot Ridderkerk en Rotterdam, waar ze ook een tijdje gewoond heeft, ziet ze dat Maastrichtenaren meer aandacht geven aan elegante kleding. Ze vinden het minder eng om er apart uit te zien. Daarop vertelt ze ook dat Maastricht de enige stad in Nederland is waar ze denkt dat haar winkel past. In Maastricht is er veel belangstelling en durven mensen meer wat betreft kleding. Ze is wel altijd eerlijk tegen haar klanten. “Als hier iemand een hoed uitzoekt die hem of haar niet staat, verkoop ik die gewoon niet. Ik wil dat mensen er goed uitzien.”

Harde werkers
Ondanks dat Kim uiterlijk belangrijk vindt, heeft ze verder niet veel nodig. Ze verdient genoeg om van te leven, ze heeft geen auto en woont achter in haar winkel. “De huurprijzen in Maastricht zijn hoog. Als winkelier moet je hard werken om alleen al je huur te kunnen betalen. Alle winkeliers die dit volhouden, met ook nog een eigen huis en een familie om te onderhouden: daar neem ik mijn hoed voor af.”

Tekst en fotografie: Isabelle Woudsma

Meer over Binnenstad