iedere dag is wel wat anders

Jos Floris

over schoenen maken in Scharn

Van satellieten tot schoenen

Je zou denken dat schoenmaken en satellieten niets met elkaar te maken hebben. Bij schoenmakerij Floris, al ruim vijftig jaar een begrip in Scharn, is dat wel het geval. Dat komt door Jos Floris, voormalig model- en maquettebouwer van satellieten.

Maquettebouwer en ruimtevaart
Inmiddels is Jos de derde generatie binnen zijn familie die het oude ambacht als schoenmaker uitoefent. Hij doet dat sinds vijf jaar met veel passie en plezier. Voordat Jos de schoenmakerij overnam van zijn vader, werkte hij dertig jaar als model- en maquettebouwer van satellieten. Hij was actief op tentoonstellingen voor grote bedrijven in de ruimtevaart, zoals de ESA  (European Space Agency) en ESTEC (European Space Research and Technology Centre).

Jos vertelt: “Ik vond het een heel mooi beroep, waar ik zowel technisch als met mijn handen heb leren werken. Helaas ging het bedrijf waar ik in dienst was failliet, zodat ik op zoek moest naar ander werk.”  Op dat moment was het overnemen van zijn vaders zaak de beste optie. “Ik heb al wel eerder schoenmaker willen worden, maar mijn vader zei altijd: ‘Je hebt een goede baan, hou het daarbij. Het risico is te groot om als zelfstandige een bedrijf te beginnen’.” Dat faillissement bleek uiteindelijk het geschikte moment om toch voor het schoenmakersvak te kiezen en de schoenmakerij van zijn vader weer nieuw leven in te blazen.

Foto: Isabelle Woudsma
iw_schoenmakerfloris6

“Iedere dag is er wel wat anders”

Schoen van een paard
Schoenmaker is een vak waar je hard voor moet werken, maar gelukkig kan Jos er zijn creativiteit in kwijt. Het leukste vindt hij het omgaan met de verschillende klanten en de variatie in het soort werk. “Iedere dag is er wel wat anders. Vorige week kwam bijvoorbeeld iemand met een schoen van een paard. Een soort omhulsel voor de voeten van paarden die gevoelige hoeven hebben. Ik heb die weten te herstellen en de man was er heel tevreden over. Ook kwam hier een tijdje terug een jongetje die een act van Michael Jackson had gezien en een ijzer in zijn schoenen wilde hebben, zodat hij zich kon vastklikken en naar voren kon hangen. Het is dan ook een voordeel dat ik vroeger in de model-  en maquettebouw heb gewerkt. Dat kan ik mooi toepassen in de schoenmakerij.”

Niet de hoofdprijs
“Er zijn natuurlijk altijd schoenen waarvan je denkt, is dit nog wel de moeite waard? Je kunt dus niet voor ieder werk dat je doet de hoofdprijs tellen. Ik moet het toch een beetje in verhouding houden tot wat een schoen waard is. Maar als ik op het eind van de week mijn salaris eruit heb en nog iets daarboven, zodat ik nog een paar leuke dingen kan doen, is het voor mij goed”, zegt Jos. Hij laat weten: “Het is in ieder geval geen beroep waar je rijk van wordt.” Maar tegelijkertijd is zijn ambachtelijk beroep zo goed als onvervangbaar. Het is namelijk overwegend handwerk dat een schoenmaker uitvoert. Het werk is moeilijk tot niet te vervangen door machines. Jos kan dus hoogstwaarschijnlijk nog vele jaren onze schoenen in Maastricht maken, met passie en plezier.

Tekst en fotografie: Isabelle Woudsma

Meer over Scharn