Jenneke van Genechten
TIM-verslaggever 27 maart 2019

Margo Vullers: weg uit Maastricht, en dan?

Zou jij naar de andere kant van de wereld verhuizen? Margo Vullers (49) uit Amby wel! Sinds oktober 2014 woont zij aan de bergachtige kust van Nieuw-Zeeland, nabij Akaroa. Het kost haar anderhalf uur rijden om op haar werk te komen, maar de rust en het uitzicht vind je niet in Maastricht.

Het overlijden van een goede vriend was voor verpleegkundige Margo Vullers en haar man aanleiding om kritisch te kijken naar de manier waarop zij leefden. Een warme herinnering aan hun vakantie in Nieuw-Zeeland in 1997 stak de kop op. “Er hangt een gemoedelijke sfeer die je alleen in Nieuw-Zeeland waarneemt,” vertelt Margo. “Men is bereid om elkaar te helpen. Na het overlijden van onze vriend gingen we in 2013 weer naar Nieuw-Zeeland. De relaxte sfeer kwam gelijk terug en we besloten om de stoute schoenen aan te trekken en te verhuizen.”

Warme omhelzing van lavabergen

Van het gezellig drukke Maastricht was de sprong naar het rurale Zuidereiland enorm. Margo en haar man vonden hun kracht ook tijdens moeilijke momenten in hun guesthouse Halfmoon Cottage in Barry’s Bay, 12 kilometer van het plaatsje Akaroa en 70 kilometer van het grote Christchurch. “Ik heb hier niet zomaar een winkel, buurman of kroeg om de hoek. Één keer per dag komt er een bus vanuit Christchurch.” Hun nieuwe woonplek is dan wel afgelegen; ze krijgen er een spectaculair landschap voor terug. “We wonen tussen de weilanden, en aan de andere kant van de straat is de zee. Akaroa ligt in een vulkaankrater, dus we zijn omringd door lavabergen. Als je de berg afrijdt, dan voelt het als een warme omhelzing.” Buiten het toeristenseizoen gaat Margo graag fietsen, wandelen of varen vanuit Akaroa Harbour.

“Als mensen in Nieuw-Zeeland mij vragen voor ideeën om Amsterdam te bezoeken, dan raad ik hen aan om de trein naar Maastricht te nemen”

Helemaal geïntegreerd

Om te integreren in Nieuw-Zeeland moesten Margo en haar man eerst een examen Engels afleggen. Met de backpackers in de Halfmoon Cottage spreken ze verschillende talen, maar naast haar bezigheden op het guesthouse draait Margo ook nog vier dagen per week diensten als verpleegkundige in Christchurch. Ze bekroont de inburgering met koffiedrinken met de Kiwibuurman. “Gelukkig! De meeste Nieuw-Zeelanders zijn erg op zichzelf. Ze zijn altijd bereid te helpen, maar komen niet zomaar een bakkie doen.” Dat is niet het enige waarin Nieuw-Zeeland verschilt van Maastricht. “Hier in Nieuw-Zeeland is mijn leven minder stressvol. Wat vandaag niet afkomt, komt morgen.”

Weer die Rieu

Het contact met het thuisfront is soms lastig. Natuurlijk heeft ook Margo anno 2019 Facebook, Whatsapp en Skype, maar er is een tijdverschil van twaalf uur. Gelukkig kan ze haar herinneringen aan Maastricht ook aan haar nieuwe kennissen vertellen. “Ik vertel over de wandelingen door Aait Mestreech met unnen sôp op het Onze Lieve Vrouweplein. Nieuw-Zeeland is een relatief jong land. Degenen die het kunnen betalen gaan naar Europa op vakantie voor geschiedenis. Soms vragen ze mij om ideeën als ze Amsterdam gaan bezoeken. Dan zeg ik: ‘Neem de trein naar Maastricht en geniet van my old hometown.’” Toch weten sommige Nieuw-Zeelanders wel wat van Maastricht. “Die kennen André Rieu. Afgelopen juli gingen we in Akaroa naar de cinema om het Vrijthofconcert te zien. Als enige zing ik dan het Maastrichtse volkslied in de filmzaal. Heerlijk!”

Hoeveel moois er ook in onze stad leeft, er zijn ook mensen die ooit uit Maastricht vertrokken. Maastrichtenaren die zich elders in de wereld hebben gevestigd, maar waarom? En op welke manier dragen zij Maastricht wel nog in hun hart? Herinneringen? In deze reeks portretten lees je het antwoord van verschillende geëmigreerde Maastrichtenaren.



Lees ook