Jenneke van Genechten
TIM-verslaggever 28 april 2019

Maastrichtse studente ontpopt zich tot All American Petra

Petra Harrison (49) uit Amby liet Maastricht al op jonge leeftijd achter zich. Haar toenmalige partner was militair, en de liefde vroeg van Petra om mee te reizen door Europa en Amerika. Achtentwintig jaar later woont ze met een andere echtgenoot in Texas, waar ze marketing coördinator is. Ze is daar zo goed geïntegreerd dat haar buren zich niet eens realiseren dat ze geen Amerikaanse is.

“Ik ben een onafhankelijk, avontuurlijk persoon. Ik ben dol op de natuur. ’s Zomers ben ik altijd buiten te vinden om foto’s te maken, die ik graag op Facebook zet. Ik heb hier in Texas ook veel huisdieren: twee paarden, drie honden en zes katten. Vroeger in Nederland hadden we thuis altijd bouviers gehad, maar verder geen huisdieren. Nu dus wel!”

Twee continenten doorgereisd voor de liefde

“Ik ontmoette mijn ex-man in Limburg tijdens het uitgaan. Hij was een Amerikaanse soldaat, die toen korte tijd gelegerd was bij Afcent. Toen hij werd teruggestuurd naar Amerika moesten we beslissen of ik meeging, of dat we de relatie beëindigden. Ik heb er niet te lang bij stilgestaan en ging met hem mee. Met hem heb ik in Duitsland gewoond, en in Kentucky, Oklahoma, Louisiana, Californië en Arkansas.”

Eigen stekje

“Uiteindelijk specialiseerde mijn ex zich in Rusland. Toen hij naar Tadjikistan werd gestuurd, had ik er genoeg van. Ik wist dat ik ergens in het zuiden wilde wonen voor het mooie weer – ik hou helemaal niet van kou! Uiteindelijk werd het Texas. Ik was hier nog nooit eerder geweest, dus het was een blinde sprong. In zestien jaar tijd was ik echter al een keer of twintig verhuisd, dus ik had al geleerd om van alles mijn eigen stekje te maken. Er is hier veel natuur en weinig mensen, en als ik uit het raam kijk, zie ik mijn paarden.”

“Als ik de Amerikanen over Maastricht vertel, dan heb ik het graag over de Romeinse resten en de oude binnenstad”

Net een echte Amerikaanse

“De communicatie met de Amerikanen is nooit een probleem geweest. Ik spreek namelijk vloeiend en accentloos Engels. Veel mensen weten niet eens dat ik geen Amerikaanse ben! Ik werk hier als marketing coördinator, en als ik thuiskom, help ik mijn man meestal met de paarden. Mocht je ooit naar Texas komen: breng je cowboylaarzen mee! Als het ’s winters te koud en te vroeg donker is om lekker buiten foto’s te maken, dan breng ik de avonden meestal achter de computer door.”

Veertig graden in de zomer

“Als ik de Amerikanen over Maastricht vertel, dan heb ik het graag over de Romeinse resten en de oude binnenstad. Ze weten van mij dus dat Maastricht heel oud is, en druk. Ik mis soms de friet met zuurvlees wel, maar als mijn moeder hier in Texas is, dan maakt ze Nederlandse kost voor me. Ik heb nog wel contact met Nederland; daar is Facebook geweldig voor. Ik zie mezelf echter niet meer terug verhuizen naar Maastricht. Zolang ik werk, blijf ik waarschijnlijk in Texas wonen. Als ik met pensioen ga, dan zoek ik het misschien wat noordelijker. Het is hier prachtig, maar ’s zomers toch wel heter dan ik dacht. Veertig graden is hier geen uitzondering!”



Lees ook