Libische ex-student begint fietsenwinkel

op 1 september 2018 door Hans Moleman TIM-verslaggever

“You have to come as fast as possible!” Het is vrijdagmiddag en opeens razend druk in de nieuwe fietsenwinkel aan de Frankenstraat, tegenover de Iraanse snackbar, het Marokkaanse theehuis en de verfwinkel van Jo Heuts. Binnen een uur melden zich een Indiase, drie Chinese meisjes uit Hongkong, een Maleisische, een Mozambicaan, twee Spanjaarden, een Italiaan en vier Duitsers -en ze willen allemaal een fiets hebben, handzaam transportmiddel in het nieuwe studentenleven in Maastricht.

Daarom belt Odai Al-ashahab snel een paar kennissen om te helpen. En het werkt: daar is Willem, als gepensioneerde fietsenmaker een veteraan in het vak. Vakkundig werkt hij samen met Odai een paar kleine reparaties af, en na veel passen en meten worden enkele tweedehandsfietsen verkocht aan onwennige studenten.

Sommigen hebben nog nooit echt gefietst. “Ik deed alles met de auto in New Delhi”, meldt de Indiase. “Gelukkig is het verkeer in Maastricht niet zo hectisch als in Hongkong”, zeggen de Chinese studenten die een semester op uitwisseling zijn bij de economische faculteit SBE. Een van hen heeft ’n in bonte kleuren gespoten fiets van de Postcodeloterij gekozen, met een breed stuur en een laag zadel. “A rainbow bike, how cool”.

Vrij

Odai kijkt zijn nieuwe klanten met een brede glimlach na. Hij weet hoe het is, studeren in een vreemde stad; een paar jaar geleden deed hij het zelf. In 2015 kwam hij bij de SBE studeren, deze zoon van een zakenman uit Gharyan, een stad in de bergen van noordwest Libie op zo’n tachtig kilometer van de hoofdstad Tripoli. Een jaar eerder was Odai met vrienden op vakantie geweest in Amsterdam. Het open, vrije karakter van Nederland beval hem zo dat hij besloot in Maastricht economie te gaan studeren.

De studie ruilde hij vorig jaar in voor de praktijk van het zaken doen, met een fietsenwinkel speciaal voor studenten in Wittevrouwenveld. Student+Society Services, staat er trots op de winkelruit. Een website heeft de winkel niet, alles gaat via facebook, meldt de 25-jarige ondernemer.

Huurdruk

Het is overigens niet simpel om het hoofd boven water te houden met de verkoop en reparatie van tweedehandsfietsen, merkt hij. Het is hard werken en weinig verdienen, waarbij vooral de hoge huur die je voor een winkelruimte al snel kwijt bent een drukkende rol speelt. Aan de ruimte in de Frankenstraat is hij relatief veel geld kwijt, dat hij moet verdienen met studentenfietsen van tussen de 60 en 100 euro per stuk.

Hoge huurlasten kunnen klein ambachtelijk ondernemerschap eenvoudig de nek omdraaien, zegt Willem. Dat is jammer, want hergebruik van goede oude fietsen is zo duurzaam als het maar zijn kan.

Vandaar dat de jonge Libische ondernemer een tweede en een derde baan heeft. De tweede baan is het verhuisbedrijfje voor studenten, de derde betrekking is bij de autofabriek van VDL in Born, waar hij sinds begin van het jaar in de logistiek werkt, in tweeploegendienst, vier dagen per week. Dat salaris is de financiele kurk waarop de studentenfietsenwinkel voorlopig drijft.