Laurens Bouvrie
TIM-verslaggever 15 maart 2020

Laatste horeca-gasten tonen begrip in dit historisch moment

In een surrealistische sfeer toosten horeca-gangers nog één keer met een welgemeend ‘gezondheid’ of ‘proost’. Na het nieuws uit Den Haag dat alle horeca – en  ook scholen, kinderopvang en sportclubs- tot in ieder geval 6 april dicht is om het coronavirus een halt toe te roepen, heerst op Maastrichtse terrassen een onwerkelijke maar tegelijk ook gemoedelijke sfeer. Terwijl de laatste bestelling worden opgenomen zijn  terrasopruimers tussen half zes en zes uur deze historische zondag, 15 maart 2020, druk in de weer zijn stoeltjes en tafeltjes in de nachtmodus te stapelen. ‘Wat moot, moot’ of ‘ ’t is zoe wie ’t is’ en daar tal van variaties op bevestigt van zowel horeca-mensen als gasten dat begrip is voor dit nog nooit vertoonde besluit. Stadsreporter Laurens Bouvrie maakte een rondje door de stad en legde dit unieke uur vast met zijn camera.

Wat heel erg duidelijk werd in het laatste uur dat de Maastrichtse horeca voor het ingrijpende nationale besluit van kracht ging worden: de redelijke mens hoeft het niet per se eens te zijn met een maatregel die ongekend is; de redelijke mens volgt wat vanwege bijzondere omstandigheden van het collectief wordt verlangd. Net zo zeer blijkt ook al snel dat humor -van flauw tot cynisch – een prima medicijn is om de eerste ‘schok’ van een rigoureuze maatregel te absorberen. Het klinkt misschien vreemd: maar de laatste horecabezoekers van zondag 15 maart beseffen dat ze deel uitmaken van een historisch moment.

Horeca Zuid-Limburg voorzitter Khanny Jongen maakt nog snel een laatste rondje door de stad. Horeca-eigenaren tonen ook iets van opluchting. Door de verplichte sluiting blijft het collectief ‘vrij van scheuren’. Gezamenlijk kan nu later gesproken en onderhandeld worden over een ‘financiële steun’ voor iedereen.  Maar die discussie is op deze late zondagmiddag nog ver weg. Opruimen en – zeer waarschijnlijk – later achter gesloten deuren nog een pilsje drinken en het feit gezamenlijk laten bezinken zal de finale zijn van een dag die ongetwijfeld in de geschiedenisboeken komt te staan. 

Gezondheid staat ook voor de horeca-mensen voorop. Dat is al dagenlang duidelijk. Maar de komende drie weken worden toch ook tijden van spanning. Maar dat geldt voor heel veel beroepsgroepen en ondernemers. Alleen is het wel z0 – zeker met heuse voorjaarsdagen in het vooruitzicht – dat de mannen en vrouwen van de zwarte en witte brigades ons in goede en slechte tijden zo vaak verlichting weten te brengen. Nu moeten zij net als iedere andere Nederlander met geduld en vooral door te zorgen gezond te blijven wachten op de eerste dag dat het ‘normale leven weer zijn gang weet te vinden’.

Zijn de terrassen even na zessen vrijwel overal leeg en opgeruimd. Op ’t Vriethof op een baank zitten twee tortelduiven gelijk het eerste rendez-vous tussen (Prins) Luc (I) van Lijf en (Prinses) Jolien. Al snel blijkt dat ze geen idee hebben wat loos is in Maastricht en de rest van Nederland. Het Waalse koppel Valerie en Ryan spreekt geen woord Engels, laat staan Nederlands. Ze zijn naar Maastricht gekomen omdat in België al langer alles dicht is. Toen hen werd gesommeerd een Vrijthof-terras te verlaten dachten beide dat die zaak gewoon om zes uur dicht ging. Ze zullen de komende weken nog vele ‘opvolgers krijgen’; banken op pleinen en parken en wandelpaden worden populaire plekken de komende weken. Wees verstandig en houdt wel de gevraagde afstand van circa anderhalve meter. Bij mooi weer op een grasveld zitten zal als alternatief geen straf zijn.



Lees ook