Laurens Bouvrie
TIM-verslaggever 1 februari 2021

Kolkende Maas en roerige Jeker zorgen voor weekendje hoogwater toerisme

Dijkwachten controlerend langs de Maas; in Itteren en Borgharen zorgen buitendienstmedewerkers van de Rijkswaterstaat dat de bewoners van de Maasdorpen geen overlast krijgen van het hoge water. Een hoge waterstand vergt altijd weer extra inspanningen van de instellingen die zorg dragen voor de veiligheid en welzijn van bewoners langs rivieren. Maar het rijzende water van de afgelopen dagen zorgt ook voor fascinatie. En dat heeft niet alleen te maken met de hoogte; misschien nog wel meer is de ‘hoegwatertoerist’ onder de indruk van de enorme snelheid van – in ons geval – een kolkende Maas en hier en daar ook de Jeker. Laurens Bouvrie ging voor Thuis in Maastricht van de Nekummerhoeve tot aan Itteren naar de onstuimigste plekjes van de twee Maastrichtse rivieren.

Dat het hoogwater in onze contreien juist in het weekend het toppunt bereikt zorgt vooral in Itteren en Borgharen voor veel ‘dagjesmensen’. In de middaguren zegt een bewoner van Borgharen dat ’t hendig drök is in ’t dörp. Niet alleen het hoge water van de Maas trekt veel bekijks. De pittoreske Jeker heeft op verschillende plekken vanaf Kanne tot aan de Maas behoorlijk wat plekken waar door een aanzienlijk verval het riviertje bij veel regenval flink te keer kan gaan. Bijvoorbeeld bij het sluisje achter de voormalige Molenhof.

Het is toch evenwel vooral de Maas die dezer dagen indruk maakt. De rivier kent de laatste dag van januari bij meetpunt Sint Pieter een waterafvoer van ruim 1.500 kubieke meter per seconde. Volgens de legenda van de Rijkswaterstaat betekenen deze cijfers toch niet meer dan ‘verhoogde afvoer’. Het wordt pas echt spannend bij de twee fases die daarop volgen: hoge en extreme afvoer. Maar toch is wat duizenden mensen vandaag zien geen half werk. En om een vergelijk te maken met de situatie elders in Nederland: Bij Hagestein (Utrecht) stroomt de Lek met ongeveer 725 kubieke meter per seconde richting Noordzee.

Een in Noord-Holland woonachtige man staat zondag rond zes uur met veel verbazing bij de Sint Servaasbrug naar de kracht van de Maas te kijken. “Ik ben opgegroeid met en rondom heel veel water”, zegt de man die een dagje in Maastricht vertoeft. “Maar dat zijn toch vooral kanalen, sloten en meertjes. Na een wilde zee heb ik nog nooit een water gezien dat zoveel indruk maakt.” 

Rond het middaguur hebben de dijkwachten hun surveillance in Maastricht er op zitten. Deze vrijwilligers beheren allen – letterlijk van Eijsden tot de Mokerhei – hun eigen stukje Maas. Ze controleren vooral op zwakke punten in de dijken. Maar ook afval in het water heeft hun aandacht. Grote takken of andere objecten kunnen makkelijk schade toebrengen aan de oevers. Het is aan hen daar melding van te maken, zodat het ‘waterpuin’ zo snel mogelijk geruimd kan worden.

Het hoogwater heeft inmiddels zijn top bereikt. De komende dagen krijg de Maas kans om weer tot een normaal peil te komen.

 

 



Lees ook