Laurens Bouvrie
TIM-verslaggever 10 mei 2020

Investeren, passen, uitproberen en het echte werk; horeca Maastricht popelt

Restaurant Noon aan de Griend kreeg afgelopen week eindelijk het bestelde terrasmeubilair binnen. Fernand van der Put, eigenaar van eetcafé De Tramhalte, ontving de nieuwe stoelen voor zijn etablissement gelegen aan het Cannerplein. Het zijn maar twee voorbeelden uit de Maastrichtse horeca die in de startblokken staan om 1 juni hun gasten weer te verwelkomen. Hotels zijn al een stap verder. Behalve dat gasten mogen logeren, mogen de restaurants van de hotels hen ook van maaltijden voorzien. Medewerkers van Hotel Townhouse aan de Sint Maartenslaan deden zondagmiddag een oefening. De witte en zwarte brigade van Hotel Vaeshartelt begon zaterdag aan het echte werk. Tot heel veel plezier van hotelgasten en het personeel zelf.

In dagblad Trouw stond een dezer dagen een artikel over de overgang van ‘snakken naar tot popelen om’. Dat verschil is de laatste weken inderdaad voelbaar. Zeker bij Maastrichtse ondernemers die het moeten hebben van ‘een levendig Maastricht’. En die ‘spanning’ is zeker te merken in een van de belangrijkste economische pijlers van de stad, de horeca. Nu duidelijk is geworden dat 1 juni – toch een groot deel – de deuren weer kan openen, is de tijd van onderhoud voorbij. Voor de bedrijven met terrasgelegenheid is het ‘grote passen en meten’ begonnen.

Voor Restaurant Noon is een terras ook nog eens een volledig nieuwe fase in het nog prille bestaan. De vergunning terras te ‘mogen draaien’ was er al. Het meubilair inmiddels ook. En dat in de week dat bekend werd dat per 1 juni restaurants en cafés weer in actie mogen komen. Hoe dat precies moet gaan gebeuren is nog niet helemaal helder. Maar aan die fraaie plek aan de Maas werd in ieder geval al voorzichtig uitgegaan dat ze ongeveer 45 stoeltjes op veilige wijze kunnen plaatsen.

Aan de andere kant van de rand van binnenstad Maastricht was er ook volop bedrijvigheid bij Café Tramhalte, tegenwoordig toch vooral eetcafé. Dat etablissement heeft ook redelijk wat terrasruimte. Maar ook wordt naar de verdere toekomst gekeken. En dat in deze onzekere tijden. Na weken schuren en verven van vloeren en muren, was er deze week sleepdienst voor de Tramhalte-crew. Nieuwe stoelen waren besteld. Behalve uit de dozen halen, zo bleek al ras, kwam er ook nog aardig wat schroefwerk aan te pas. Maar wie popelt om straks weer gasten te mogen ontvangen maalt daar niet om.

Al dat voorwerk op weg na 1 juni 2020 is voor sommige Maastrichtse hoteliers al een gepasseerd station. Hotel Townhouse heeft vrijwel dagelijks gasten in huis. En dit weekend waren 10 kamers bezet. Neen, daar spring je geen gat van in de lucht, maar zoals de receptioniste van dienst zondagmiddag zegt: “Het begint te groeien”. Nu de hotels ook eten mogen uitserveren is het designhotel aan de Sint Maartenslaan ook begonnen met het bereiden van kleinere maaltijden. Dus oefende personeel van het hotel van Rino Soeters nog maar eens hoe de ruimtes zijn om aan een tafeltje van twee te genieten van een goed gesprek en in dit geval een pizza. Tot genoegen van de horeca-mensen zelf. Met een IPA en een glas rode wijn keurden ze de ruimte om samen aan een tafeltje te zitten meer dan goed.

De meest actieve restaurantmedewerkers in de Maastrichtse hotelbranche waren waarschijnlijk in Hotel Vaeshartelt te vinden. Het historische gebouw werd op tal van plekken verbouwd. Straks kan daar in een vegetarisch restaurant (The Greenhouse) worden genoten van een gezonde maaltijd. Maar ook wordt op een van de hogere etages straks gegeten. “In de Ballroom”, zegt hotelier Paul Janmaat, “kan letterlijk op niveau gastronomisch genoten worden”.  Maar zaterdag 9 mei was voor de bezoekers van dit hotel gelegen in de Landgoederenzone van Maastricht toch vooral een uitgelezen mogelijkheid om heerlijk in de buitenlucht te eten. In zomerse omstandigheden, met zicht op het groen van de tuinen en de mooie glaswand met zicht op een van de hallen van het hotel, zaten diverse koppels zichtbaar te genieten. En dat deed de zwarte brigade – weliswaar nog in kleine bezetting – net zo veel. En in de keuken van Vaeshartelt? Daar was bijna zoveel bedrijvigheid als pak hem beet een dikke twee maanden geleden.



Lees ook