Laurens Bouvrie
TIM-verslaggever 11 augustus 2020

In je eentje wandelen van Pieterburen naar Sint Pietersberg: “Een heerlijke ervaring”

Vandaag ziet Anouk de Jong haar vriend weer. Genietend van een cappuccino op een terras aan de Markt staat ze op het punt de laatste kilometers af te leggen van het fameuze Pieterpad. Twee weken geleden begon de in Dublin werkende en wonende maar verder oer-Hollandse vrouw in het Groningse Pieterburen aan de tocht naar Maastricht. De laatste kilometers loopt ze samen met haar vriend naar het uitkijkplatform en de trappen die leiden naar de de ENCI-groeve. Om daarna twee dagen samen te genieten in en van de Limburgse hoofdstad.

Vanuit de Hoenderstraat komt Anouk de Jong dinsdagochtend de Markt opgelopen. Ze valt niet alleen op door haar blonde haren in combinatie met bruine vakantiebenen. Meer nog is de enorme rugzak een blikvanger. Niet bepaald een exemplaar om een flesje water en wat proviand voor een dagwandeling in mee te nemen. Het is een bepakking van een heuse globetrotter. “Dat valt wel mee, toch”, reageert ze een kwartiertje later. Het is haar laatste halte op weg naar eindstation Sint Pietersberg. Nog een keer lest ze haar dorst. De waterhuishouding van een wandelaar is bij deze tropische temperaturen van ‘levensbelang’,  Maar eerst vult ze zonder morren het corona-check formulier van Café Local in.  Dan heeft ze tijd om de Thuis in Maastricht reporter te woord te staan. Helemaal alleen op pad, is dat dagelijkse kost voor haar? Normaal wandel ik veel met mijn vriend, vooral toch in het buitenland. In deze bijzondere tijden besloot ik begin deze zomer dichter bij huis te blijven en alleen te wandelen. Weliswaar woon ik in Dublin, maar Nederland is toch mijn land.”

In een schrift, hoe heerlijk ouderwets, noteert Anouk het eerste deel van haar laatste etappe.  Opvallend in deze tijd van alles via een smartphone noteren dan wel verzenden. “Neen, alles wat ik schrijf blijft ‘binnenskamers’.” Geen blog, geen vlog, geen fotootjes en teksten op welk sociaal medium dan ook. “De wandeling is ook op dat gebied een volledig eigen ervaring gebleven. Alles wat ik noteer is om later nog eens zelf terug te lezen of om andere wandelaars te tippen over fijne overnachtingsplekken, mooie panorama’s of rustplekjes.” 

Het Pieterpad is de langste wandelroute in Nederland. Via de officiële route legt de wandelaar een kleine 500 kilometer van Paiderboeren (Gronings voor Pieterburen) naar de Mestreechse Sint Pietersberg af. Is dat in prettige weersomstandigheden al een behoorlijke kluif; bij tropische temperaturen moet dat toch wel een helletocht zijn.. “Ja, de laatste dagen waren heftig.  Maar ik ben goed getraind en ben sinds de hittegolf begon extra vroeg op pad gegaan. Je moet toch iedere dag je kilometers maken anders geraak je nooit in Maastricht”, zegt Anouk de Jong lachend. Ook het alleen onderweg zijn heeft ze geen enkel moment als vervelend ervaren. “Ik wilde dit al langer. Hoe is het om alleen te zijn in een wereld waarin we van de vroege ochtend tot aan bedtijd met elkaar communiceren. Die vraag kan ik nu beantwoorden met: fantastisch.” Dat wil niet zeggen dat ik al die dagen met niemand heb gesproken. Het leuke is dat alleen onderweg zijn heel veel toevallige ontmoetingen en gesprekken oplevert. Dat maakte de tocht van noord naar zuid nog fraaier. Neemt niet weg, zo geeft de sportieve De Jong aan, dat ze uitziet naar het weerzien met haar vriend. Een kleine twee weken geleden heeft hij haar naar Pieterburen gereden. En zometeen ziet ze hem weer op de Sint Pietersberg. 

En wat is de wandelaarster na de ‘finish op de Sint Pietersberg’ van plan? “We hebben in het Jekerkwartier een fijne bed & breakfast geboekt. Van daaruit ga ik met mijn vriend uiteraard volop genieten van deze mooie oude Nederlandse stad.” Dat zal zeker nog wat notities opleveren in haar Pieterpad-schrift. 



Lees ook