Laurens Bouvrie
TIM-verslaggever 5 april 2020

In Itteren en Borgharen is het juist nu drukker dan normaal

Iets over tienen zondagmorgen 5 april 2020. De temperatuur is al aangenaam, de hemel azuurblauw. Alles wijst op een prachtige dag. Op weg naar Borgharen en Itteren lijkt heel Maastricht nog onder het donsdek te liggen. Hoe stil moet het dan niet in die twee Maasdorpen zijn vraag de stadsmens zich af. Een verkeerde veronderstelling blijkt al snel. Op verzoek van de redactie van Thuis in Maastricht gaat stadsreporter en -fotograaf Laurens Bouvrie de komende weken de wijken in. Wat voor sfeer heerst er daar. Kun je in de wijken ook beelden maken die later in een oogopslag duidelijk maken: ‘Hee dat is een foto uit de coronacrisis-tijd.’

Twee dames ieder apart van elkaar zijn aan de wandel. Aan de noordzijde van Itteren kijken ze uit op weiden en landgoed Hartelstein. Niets in Itteren geeft aanleiding dit deel vaan Maastricht een wijk te noemen. Officieel is dat zo. Samen met Borgharen vormt het samen met Borgharen en 42 andere wijken de stad Maastricht. De twee zo met de Maas verbonden woonkernen zijn ondanks alle moderniteiten en veranderingen toch vooral dorp gebleven.  Maar dat is niet te reden van het rondje Borgharen en Itteren op deze prachtige zondag. We zijn vooral nieuwsgierig hoe Maastricht buiten de binnenstad en Wyck tijdens de coronacrisis is. De twee wandelaars zijn resoluut in hun antwoord als de vraag gesteld wordt ‘is het nu nog rustiger dan normaal’. “Helemaal niet. Het is nu nog een beetje vroeg. Maar in deze corona-tijd zij je op deze plek veel meer wandelaars dan normaal.”

Dat drukker dan normaal lijkt wel mee te vallen. Het speeltuintje Op de Koobosch (hoek Op de Bos / Op de Hoogmaas heeft op deze fraaie dag een jeugdige bezoeker. Op verzoek van de fotograaf en zijn pappa klautert ‘de gamin via een laddertje de de sjievel van de speeltuin op’. Om niet veel later naar beneden te suizen. De overige bewoners van Itteren, lijkt net als de rest van Maastricht nog in een diepe slaap verzonken te zijn.

Aan de Maas (tevens de straatnaam) moet toch enigszins een correctie worden gemaakt. Met zicht op de rivier en aan de overkant met Belgisch-Limburg kan hier in het gebied dat Grensmaas heet heel fijn gewandeld worden. En dat doen ook de Itternaren zelf. Zoals de heer en mevrouw Paulissen. We treffen het Paul Paulissen is een BI’er (bekende Itternaar). Hij is al jarenlang namens en in het Maasdorp op allerhande gebieden actief voor het welzijn van Itteren en ook Borgharen. “De twee zijn door de Maas onlosmakelijk met elkaar verbonden”, zegt Paulissen. En hoe ervaart dit koppel de coronacrisis in hun woongemeenschap. “In het dorp zelf is niet veel veranderd. Maar dat geldt niet voor de wandelgebieden. In de stad valt weinig te beleven. En dat merk je hier. We zien hier nu meer wandelaars dan anders.”

De klok gaat richting elf uur en het wordt merkbaar drukker in de doorgangsstraten van Itteren. Dat blijkt later net zo zeer in Borgharen. Toerfietsers, gewone fietsers en steeds meer motoren rijden via Itteren richting Borgharen en vice versa. Veel toerfietsers fietsen alleen; maar altijd weer zijn er ‘wannabe Dumoulins’ die met aanzienlijke snelheid menen een peloton te moeten vormen. Ook in deze tijden dat anderhalve meter afstand wordt gevraagd. Die afstand nemen de motorrijders deze zondagmorgen allemaal. Velen van hen zijn prettige rustige rijders. Helaas zijn er ook motorrijders die om een of andere reden – voelt het mannelijker? – het niet zo nauw nemen met het voorkomen van geluidsoverlast. Het knetterende geluid van hun geliefde tweewieler hoor je zeker in de straatjes van een dorp – maar in de binnenstad van Maastricht is dit geluid net zo zeer herkenbaar – van verre aankomen En nu het andere gemotoriseerde verkeer amper van de partij is, valt het wellicht des te meer op.

Dat het in Itteren en Borgharen relatief gezien drukker is dan in hartje Maastricht merk je deze zondag vooral op de de Pasestraat. De weg tussen die de twee Maasdorpen met elkaar verbindt heeft over verkeer niet te klagen. Hoe later op deze zondagmorgen, hoe meer motorrijders, fietsers en zelfs skaters onderweg zijn. En plots zijn er ook meer auto’s te zien. Veelal uit de winterstalling gehaalde cabriolets hebben ook de weg gevonden naar de idyllische noordelijke wijken van de stad Maastricht. De coronacrisis is net zoals elders in de wereld in Itteren en Borgharen onderwerp nummer één. Maar aan de stilte zoals die nu in de stad heerst zijn ze hier heel erg aan gewend. Het is hier vooral de drukte van het doorgaande verkeer die opzien baart.

Wat uw stadschroniqueur in ieder geval bij zal blijven van zijn zondagbezoek aan Itteren en Borgharen:  als Maastrichtenaar ben je om een wandeling nogal geneigd naar de Sint Pietersberg, Stadspark of Fronten te gaan. Maar de twee dorpen van weleer zijn vanuit welke andere wijk dan ook een fietstocht meer dan waard. En langs de Maas – zeker bij mooi weer – is het daar heerlijk toeven. Doen dus. Gaat u op de motor, zorgt dan wel dat uw demper optimaal functioneert.



Lees ook