Laurens Bouvrie
TIM-verslaggever 3 november 2019

Het is vroeg donker: omgeven door Maastrichts design tijd voor boeken, Sinterklaas en Hup Ron Elsen

Echt wel even wennen, vraag dat maar aan allen die afgelopen maandag met de fiets naar werk of school ging en dat zonder handschoenen deed. De eerste confrontatie met winters koud blijft toch altijd weer een van wennen. Daartegenover stond wel dat de ochtendkou de zon ‘boetekentoere’ waar de zon een kans krijgt wel heel erg aangenaam waren. Dat zorgde er voor dat menig terras volstroomde met gasten die aan het begin van de week geen verplichtingen hadden; dan wel de vrijheid hebben ook in de zon hun arbeid kunnen verrichten. Volstromen deed Maastricht ook aan het eind van de week. De eerste november is al sinds jaar en dag de traditie dat Maastricht een invasie aan Duits- en Belgisch winkelend publiek te verwerken krijgt. Die vinden net zoals de meeste Nederlanders, dus ook Maastrichtenaren, dat je met de auto tot op een meter van je bestemming af de auto moet kunnen parkeren.

Met Sinterklaas onderweg naar Maastricht zou je denken dat de middenstand zich massaal opmaakt voor Sinterklaas-versieringen. De wel of geen Zwarte Piet zorgt nog altijd voor heftige discussies; dat steeds meer detaillisten al bezig zijn hun winkel op kerstniveau in te richten maakt minder emoties los. Wat moeten die tere kinderzielen wel niet denken van kerstballen en veel goud dat blinkt, zou men zich kunnen afvragen. En wat denkt onze eigen Sint hier wel niet van? Onze Goedheiligman is dol op tradities en zijn feestje wordt minder en minder uitbundig door de middenstand tot uiting gebracht. Hoe dan ook: zaterdagochtend – er vanuit gaande dat zijn boot koers houdt – meert Sint Nicolaas zoals altijd aan bij Rederij Stiphout. Die aankomst bewijst jaar in jaar uit dat Sinterklaas een fantastisch kinderfeest blijft.

Toch ook aandacht voor MVV. Dat de supporters niet blij zijn met de prestaties mag logisch genoemd worden. Dat de ‘harde kern’ uit protest de eerste tien minuten van een thuiswedstrijd overslaat hoef je het niet mee eens te zijn, maar och het valt te billijken. Baat het niet schaadt het niet. Dat na de zeer slechte seizoensstart behoorlijk wat mensen met hart voor MVV de trainer,  Fuat Usta, liever vandaag dan morgen zien vertrekken; het kan altijd erger. Een Telegraaf-journalist vindt zelfs dat Eric Ten Hag na de halve finale Champions League, een nationaal kampioenschap en inmiddels zes en acht punten losstaand van de nummers twee en drie niet Ajax-waardig is. Maar dat een deel van de supporters ook min of meer laat weten dat Ron Elsen beter kan ‘oprotten’, moet toch iedere echte MVV-supporter op zijn minst de wenkbrauwen doen fronsen.  Roep nou niet ‘resultaten uit het verleden zijn geen garantie voor de toekomst (lees: Elsen zolang hij zelf wil MVV’er). Wie ook maar een heel klein beetje de afgelopen pak hem beet twintig jaar het wel en wee van de Geusseltbewoners heeft gevolgd weet dat – voor een heel belangrijk deel – Elsen niet alleen in de aller donkerste tijden trouw bleef; samen met andere kopstukken zoals Paul Rinkens en Ward Vleugels redde Elsen de club van een gewisse ‘dood’. In de laatste jaren, met Elsen als trainer, wist MVV met zeer acceptabel voetbal de nacompetitie te halen. Dat lijkt er dit seizoen niet in te zitten. De 3-2 winst tegen Almere maakt heus nog geen zomer; maar het zoet van de overwinning proeven moet zeker bij Elsen een goed gevoel hebben gegeven.

Na alle drukte van de Allerheiligen-dag was het zaterdag en zondag heerlijk toeven in de stad. Met de fiets, na raadpleging van een of andere buienradar, was het bijvoorbeeld fijn om van Eiffelgebouw naar het Leeuwenborgh College te fietsen. Die ROC-opleiding heet overigens tegenwoordig Vista College. Het is maar dat u het weet.Van de voormalige Sphinxfabriek naar het opleidingscentrum op de tweewieler is tegenwoordig zelfs via de Noorderbrug een klein feestje. Vrijwel het hele parcours leg je – via de Groene Loper – op een fietspad af. We schreven het al eerder en het mag best nog een keer benadrukt worden: fietsen van noord naar zuid, van oost naar west en maak het rijtje maar af, is in Maastricht een fijne onderneming geworden. Ja ja, behalve als het regent.

Op beide locaties was het op culturele wijze genieten geblazen. Voor de liefhebbers van origineel werk van Maastrichtse ontwerpers was de Expo-ruimte van het Eiffelgebouw the place to be. Daar vond dit eerste weekend van november de eerste MadeMaastricht plaats. Werd vrijdag dit initiatief van een zevenkoppig ontwerperscollectief geopend met – daar is ie weer – een gedicht van Maarten van den Berg; in het weekend kreeg het publiek, dat uur na uur de weg naar de eerste etage van het Eiffelgebouw wist te vinden, de gelegenheid zowel de ontwerpen te bekijken alsook met de designers te praten. MadeMaastricht wil de komende jaren voor reeds langer aan de weg timmerende ontwerpers als voor aanstormende talenten een stevig platform zijn om samen meer bekendheid bij een breed publiek te verwerven.

En nu de dagen kort en de avonden heel lang worden is het geen overbodige luxe de boekenplank nog eens extra op te vullen; dat is vele honderden mensen zaterdag en zondag gelukt na een bezoek aan het Vista College. Daar vond de jaarlijkse boeken- en platenbeurs Boeken voor Mensen plaats.  Een gelijknamige stichting organiseert iedere herfst deze beurs die geroemd wordt vanwege de ‘hoge kwaliteit’ boeken. Dat niet alleen. In tegenstelling tot commerciële beurzen zijn er geen standhouders. En door de inspanning van de vele vrijwilligers staan alle te koop zijnde boeken behoorlijk gerangschikt in heel veel bananendozen op nieuwe eigenaren te wachten. Mocht dat nog niet overtuigend genoeg klinken:  de aangeboden boeken kennen twee aanschafprijzen: één of twee euro. Om – voor wie deze beurs nog niet kende – voor volgend jaar nog lekkerder te maken: Boeken voor Mensen kent een heuse speciale afdeling boeken louter en alleen met als onderwerp: Maastricht;  het aanbod gebonden boeken, met het kenmerk zo goed als nieuw,  was ongekend. Wij zagen onder meer: ‘De Schaduw van de Wind’; Günther Grass’ meesterwerk ‘Bij het Pellen van de Ui’ en de complete serie van Monaldi & Sorti. Behalve heel veel leesplezier levert deze jaarlijkse boekenbeurs vooral veel geld op voor de sjariteit. Iedere netto euro gaat naar een keur van goede doelen. Hoeveel dat dit jaar is; maar volgens de organisatoren zal het niet veel schelen met de opbrengst van verleden jaar: rond de 30.000 euro!

 

 

 

 



Lees ook