Karin Somers
TIM-verslaggever 7 mei 2020

Het Heegeneerke zit niet stil

Rob Hermans en Marc Claessen waren bijna altijd in het Heegeneerke te vinden. Samen met een trouwe groep vrijwilligers vormden zij voor menig Heegeneer steun en toeverlaat. Een kopje koffie, een luisterend oor, een helpende hand. Toen moest de buurthuiskamer in De Heeg dicht vanwege Corona. Rob: “Dat was flink balen, ik verveelde me kapot thuis.” En dus bedacht het stel iets nieuws: warme maaltijden bezorgen bij mensen die het nodig hebben.

Socializen
“In het prille begin van de coronacrisis waren we nog gewoon open. Sommigen adviseerden om toch de deuren te sluiten, maar daar wilde ik nog niet aan”, bekent Rob. “Toen we echt dicht moesten, voelde dat als een mokerslag. Veel mensen komen hier om te socializen. Dat viel ineens weg.” En dus zaten Rob en Marc thuis op de bank. “Ik kon nu de website wat meer bijhouden, maar ja, als er geen nieuws is te melden, ben je daar ook snel mee klaar. En ik had tijd voor het buurnetwerk. We hebben een kleurplatenactie georganiseerd en een berenzoektocht.”

Een goed idee
Het was op diezelfde bank dat Marc met het idee kwam om warm eten naar mensen te brengen. “Weet je wel wat dat kost?” reageerde Rob. “En hoe houden we alles warm?” Veel vragen, maar Marc wist dat het Elisabeth Strouven Fonds openstond voor goede ideeën in deze coronatijd. Op hun website staat vermeld dat ze op zoek zijn naar projecten die zich inzetten voor de gemeenschap. “Ik had er eigenlijk niet zo veel vertrouwen in”, geeft Rob toe. “We hadden al best vaak een aanvraag ingediend bij het fonds. Zouden ze ons weer gunstig gezind zijn?” Binnen een week kwam een positief antwoord. Het Heegeneerke kan van start. “Dat is toch geweldig!”

Krap
Dankzij de bijdrage van het Elisabeth Strouven Fonds kan Rob een warmhoudbox kopen. Samen met Marc duikt hij de keuken in om een driegangenmenu te bereiden. Soep, groente met aardappelen en vlees, en een toetje. Ze brengen alles rond in hun eigen auto. Naar wie gaan de maaltijden? “We hebben een telefooncirkel. Dan spreek je wel eens over buurtbewoners die het krap hebben. Je hoort gewoon de nood. En ik weet een aantal adressen van mensen die niet genoeg hebben voor een fatsoenlijke warme maaltijd. Daar gaan we nu eten bezorgen”, legt Rob uit. Een vergoeding hoeft niet. “Als je het kunt missen, prima. Maar we gaan in deze coronatijd geen geld vragen voor eten.”

Een praatje op afstand
Op de dagen dat Marc en Rob niet in de keuken staan, zijn ze toch te vinden in het Heegeneerke. “Mensen kunnen bij ons broodjes of een kop koffie to go krijgen.” En het socializen? “Ik zie geregeld mensen hier langslopen. Ze kijken naar binnen om te zien of wij er zijn. En dan knopen ze een praatje aan. Op afstand natuurlijk. Dat contact wordt erg gemist. Op deze manier kunnen we toch nog iets voor de mensen betekenen.”



Lees ook