Karin Somers
TIM-verslaggever 18 april 2019

Grenzeloos Maastricht brengt mensen en de stad tot bloei

Midden op de bruisende Boschstraat bevindt zich sinds kort een bijzondere koffie- en tostibar: Grenzeloos Maastricht. Niet het zoveelste tentje met hippe inrichting of enkel een sociaal project. “Voor ons is horeca een middel tegen eenzaamheid en tegelijkertijd hopen we dat mensen vooral komen omdat ze het een leuke zaak vinden”, aldus eigenaresse Anne-Maaike van Schayck.

Woonkamer
Op de menukaart staan originele tostinamen, zoals avocadeautje en el vis freshly. De koffie wordt altijd geserveerd met een praatje. “In Zuid-Limburg voelt een op drie mensen zich sociaal eenzaam”, vertelt Anne-Maaike. “Wij zagen dat vooral bij studenten uit het noorden, expats en statushouders.” Daarom is ze samen met haar man Peter en goede vriend Frits Koppelaar Grenzeloos Maastricht begonnen. “Een plek waar een warme woonkamersfeer hangt en waar de bediening echt even tijd voor je maakt. We hoeven niet perse de beste horeca-onderneming te worden, maar we hopen wel de allerfijnste plek te zijn.”

Gedachtengoed
De inrichting is gezellig en doet inderdaad huiselijk aan. “Daar heeft Atelier Rozijntjes voor gezorgd. We wilden de ruimte niet vol zetten met zoveel mogelijk zitplaatsen, om maar de maximale omzet te draaien. Het moet prettig aanvoelen als je hier zit”, aldus Anne-Maaike. “We hebben een heel fijn team, waarvan echt niet iedereen horeca-ervaring had toen hij of zij werd aangenomen. Gelukkig leer je dat in praktijk heel snel. We zoeken ons personeel wel uit op hun gedachtengoed, want we vinden het belangrijk dat we de mensen en de stad tot bloei brengen. Als je dat onderstreept, kun je bij ons komen werken.”

Vooroordelen
Het team bestaat voor ongeveer de helft uit statushouders. Via de gemeente komen ze bij Grenzeloos Maastricht terecht. “Hier stomen we ze in zes maanden klaar voor een volwaardige baan. Sommigen zijn nog bezig met hun taallessen en inburgeringscursus.” Daardoor kan de taal wel eens een probleem vormen. “Daar letten we natuurlijk wel op bij het verdelen van de taken. Op de werkvloer wordt in ieder geval altijd Nederlands gesproken. Daardoor zie je dat de taal van velen enorm vooruit gaat.” Dat er negatief over vluchtelingen wordt gedacht, onderkend Anne-Maaike ook. “Dat is zeker een uitdaging. Het kan je frustreren, maar je kunt er ook iets aan doen. Met Grenzeloos Maastricht hopen we een positieve bijdrage te leveren aan de integratie. Daarnaast is er op dit moment een enorm tekort aan horecapersoneel in Zuid-Limburg. Dat gat proberen we op deze manier ook te dichten.”

Een droom van een pand
Hoe komen de drie in zo’n statig pand aan de Boschstraat 98 terecht? “Het is ontstaan vanuit een droom”, vertelt de eigenaresse. “We geloven in God die ons als mensen heeft gemaakt, niet voor onszelf, maar voor elkaar. Onze droom is om mensen meer met elkaar in contact te brengen. Vaak door mensen die elkaar van nature misschien niet opzoeken, juist bij elkaar te plaatsen. Dat doen we bijvoorbeeld door het oprichten van wooncommunity’s. Zo is dit pand ook ontstaan. Op de verdiepingen zijn we een community gestart waar we zelf ook wonen. Op de begane grond zijn we de koffie- en tostibar begonnen.” En zo had Grenzeloos Maastricht haar plek gevonden. “We hebben de Boschstraat enorm zien groeien de afgelopen tijd. Dat het zo’n hotspot zou worden, hadden we niet kunnen voorzien.”



Lees ook