Karin Somers
TIM-verslaggever 3 februari 2021

Glazenier in de Heilige Geest: van eeuwenoude ambacht naar innovatief succes

Zeg je glas-in-lood dan denk je aan katholieke kerken, een Tiffany lamp of het familiewapen bij oma voor het raam. Glazenier Guido Dilweg laat echter een hedendaags licht schijnen op de eeuwenoude ambacht. Vijf jaar geleden kwam hij terug naar Maastricht om met De Glazerij zijn kennis en kunde in de praktijk te brengen. “Ik vind het leuk om te zien dat de creatieve maakindustrie nog meer zichtbaar wordt in deze stad.”

Fascinerend

Als jonge misdienaar vergaapte Guido zich al aan de glas-in-loodramen in de kerk. “Ik snapte maar niet hoe dat gemaakt werd. Fascinerend vond ik het.” Na wat omzwervingen ging hij de glazeniersopleiding in Tongeren volgen. “Je bent echt iets aan het maken, je creëert dingen voor de komende 70, 80 jaar. Dat vind ik er zo speciaal aan. Ik kreeg in België veelal les van een oudere glazenier. Doordat kerken minder vaak gerenoveerd worden, lijkt het vak uit te sterven. Van hen leerde ik werken met glas-in-lood en brandschilderen.” Hij laat een creatie zien van een dame met een vogel, in Jugendstil. “Hartstikke mooi en heel arbeidsintensief, maar ik wilde liever moderner werk maken.”

Drips

Guido verhuisde na zijn studie terug naar Maastricht en vond een woon- en werkplek in een klein steegje aan de Markt, de Heilige Geest. Vanachter zijn werkbank heeft hij uitzicht op de torentjes van verschillende kerken. Inspiratie genoeg. Zo bedenkt hij op een nacht de Drips. Ronde en ovale vormen variërend van drie tot elf centimeter in alle kleuren denkbaar. Een modern hangornament. Zijn podium: Instagram. Het gevolg: een bericht van VT Wonen. Een artikel volgt, met woorden als ‘ glastronomie’, ‘transparant en glansrijk met een scherp randje’. Het succes is geboren. “Vanaf toen ging het heel snel”, vertelt Guido. “Mensen willen tegenwoordig ontzettend graag een jaren ’30 huis, maar dat is niet altijd mogelijk. Op deze manier hebben ze toch een nostalgisch werk in hun moderne woning.” Tel daar corona bij op, waarbij iedereen aan de slag gaat met het interieur, en de drukte in zijn online shop was het gevolg.

Creatief en commercieel

“Ik ben zowel met mijn handen bezig als commercieel. Zo moet je immers denken. Ik kom uit een ondernemersfamilie, het bloed kruipt waar het niet gaan kan.” Dankzij de subsidieregeling Creatieve Maakindustrie Maastricht heeft Guido budget voor stagiaires. “Ze studeren allerlei verschillende richtingen. Daar leer ik ook weer van en zo geef ik het vak door.” Hij is benieuwd wat de website www.makersvanmaastricht.nl gaat opleveren. “Het is een mooi platform en ik ben op de eerste plaats blij met de erkenning. Zeker als wethouder Vivianne Heijnen de Drips in het stadhuis laat ophangen. Mijn werk past goed bij Maastricht: katholiek en innovatief. De creatieve maakindustrie is hier groot, maar je ziet ze niet goed. Dus ik ben blij met de aandacht die we nu krijgen.”

Magie

De interesse in glas-in-lood is dus groot. Guido krijgt langzaamaan navolging van andere glazeniers, maar de hobbyist meldt zich eveneens. “Door corona heb ik honderd workshopsplaatsen moeten annuleren. Met name mensen van boven Den Bosch en België zijn geïnteresseerd. Werken met glas kost veel tijd en geld, maar in vier uur laat ik ze een eigen raampje van 20 bij 20 cm maken. Ik wil ze verrassen en mijn ambacht met hen delen. Zo blijft het toch in leven. Glas-in-lood toont de schoonheid van het licht. Het is magie. En dat mag iedereen zien.”

Foto’s: Aron Nijs

 

 

 

 



Lees ook