Gerdo van Grootheest blikt terug

op 6 juni 2017 door Algemene redactie

Wethouder van Grootheest

Sinds 2010 was Gerdo van Grootheest namens GroenLinks wethouder in Maastricht. Na 7 jaar vertrok hij naar Culemborg om daar aan de slag te gaan als burgemeester. Voordat hij de deur achter zich dichttrok, vroegen we aan hem hoe hij terugkijkt op zijn tijd als wethouder.

“Het was een eer om het ambt van wethouder te mogen vervullen en zeker in een stad als Maastricht. Want Maastricht is voor mij de stad waar ik al 20 jaar woon. Het is heel bijzonder dat je in je eigen stad als bestuurder het verschil mag maken en dat je mee richting mag geven aan de toekomst van de stad, samen met de mensen uit de stad. Vooral ook met de portefeuille die ik heb.”

In the spotlights

“Er zit zo ongelooflijk veel energie in Maastricht zit. Allerlei individuen, organisaties, bedrijven, verenigingen die zijn met mooie dingen bezig. Toen ik Sport nog in mijn portefeuille had, heb ik bewust gekozen om aandacht te schenken aan de kleinere sporten. Ik zat regelmatig in sportzalen waar 15 mensen aan het sporten waren. Vaak kreeg ik te horen: ‘Hier is nog nooit een wethouder geweest.’ Via sociale media bracht ik die sport onder de aandacht zodat mensen weten dat ook dit in Maastricht te doen is. Of neem bijvoorbeeld Caracola, opgezet door mensen uit de krakersscene. Door hen bekendheid te geven hebben ze in de voormalige Theresiaschool in Wittevrouwenveld prachtige dingen neergezet. Zo zijn er meer voorbeelden van mensen barstend van energie die vol enthousiasme gaan voor hun project en hun ideeën. Door hen net even dat steuntje te geven, even in de spotlights te zetten, kun je als wethouder verschil maken.”

Nieuw Maastricht

“Maastricht is een prachtige stad, maar ook wel een beetje ‘aangeharkt’ op een aantal plekken. Wat minder ‘sjiek en sjoen’ mocht wel. En daarmee bedoel ik niet het afzetten tegen of in plaats van, helemaal niet. Maar een nieuw hoofdstuk toevoegen aan de stad. Kijk naar het Belvédèregebied of de Tapijnkazerne. ‘Nieuw Maastricht’ is voor mij ruimte bieden en niet bang zijn om het experiment aan te gaan. De tijd is voorbij dat de gemeente alleen bepaalde hoe de stad eruitziet. Wat niet wil zeggen dat we doorslaan naar de andere kant. Wij stellen de kaders, maar de precieze invulling doen we samen met de stad. Op Tapijn hebben we dat bijvoorbeeld gedaan door de hekken weg te halen en tijdelijke initiatieven toe te staan om te ontdekken wat past bij de Tapijn. Geen blauwdrukplanologie meer maar, zoals ik het noem, ‘startbeeldplanologie’. Dus niet hoe het er over 10 jaar moet uitzien, maar waar kun je morgen mee beginnen. We zetten de stip op de horizon, maar we timmeren de plannen niet dicht. Het plan voor de Tapijn is geworden wat het nu is omdat we vanaf het begin de stad betrokken hebben. Het is daardoor uiteindelijk nog veel mooier geworden.”

Trots

“Als ik kijk naar ruimtelijke projecten die in uitvoer zijn, dan ben ik daar heel erg trots op. Toen ik aantrad als wethouder zaten we in een diepe crisis. We hebben met elkaar de juiste beslissingen genomen. Met resultaat. Nu zie je het buiten gebeuren. Het Sphinxkwartier is vol in ontwikkeling. Het Frontenpark is in aanleg. Dat is fantastisch. De vergroening van de stad hebben we een flinke stimulans gegeven. Ook de flinke uitbreiding van het Millenniumbos vind ik super. Het is de grootste bosuitbreiding van Maastricht in decennia. Door met een aantal partijen de handen ineen te slaan is het bos op een veel betere plek gerealiseerd. En ook het plan van het hondenlosloopgebied op de Sint Pietersberg is beter geworden dankzij de betrokkenheid van de stad.”

#Missionzeromaastricht

“We willen als stad klimaatneutraal zijn. Dat kunnen we niet alleen: daarvoor hebben we de hulp nodig van iedere inwoner, ondernemer, bezoeker en student nodig. En daarom ben ik blij en trots op de beweging die we met de Maastrichtse energieakkoorden op gang hebben gezet onder de noemer #missionzeromaastricht. Het is niet iets van de gemeente alleen. Sterker nog, juist niet. De gemeente speelt een faciliterende rol. Die beweging met inwoners en bedrijven die aan het verduurzamen zijn, dat is fantastisch.”

Staan voor je keuzes

“Natuurlijk is niet alles perfect gegaan. Soms vind je het jammer hoe zaken lopen. Toen ik aantrad als wethouder hadden we de grootste bezuinigingsopgave ooit. Iedereen moest inleveren. Destijds hebben we 1/3 van het budget van het CNME moeten wegbezuinigen. Natuurlijk doe je dat liever niet. Er waren demonstraties en mensen die verdrietig waren of boos op mij. Maar bestuur is kiezen. Je komt tot een besluit via een zorgvuldig proces waarin je voor- en nadelen tegen elkaar afweegt. Je gaat voor het algemeen belang en je staat voor je keuze. En je hebt het lef om het gesprek met mensen aan te gaan en uit te leggen waarom je doet wat je doet. Daar moet je als bestuurder niet voor weglopen. Er zijn altijd mensen die het niet eens zijn met wat je beslist.” Wat hem daarom erg raakte was de gang van zaken rondom de vestiging van 2 satellieten van het asielzoekerscentrum. “Primair was de burgemeester bestuursverantwoordelijk, maar het was een besluit van het college als geheel. Met name bij de Parkweg zijn grenzen overschreden. Laat ik het zo zeggen: iedereen heeft recht op zijn eigen mening of zijn eigen gelijk. Maar de integriteit van een raadslid of een burgemeester in twijfel trekken, dat gaat echt te ver.”

Omarm de verscheidenheid

“In de vele eeuwen dat Maastricht bestaat, heeft het laten zien dat het openstaat voor invloeden van buitenaf. Mensen vanuit heel Europa hebben hier gewoond. Ik hoop dat Maastricht de veelkleurigheid en verscheidenheid blijft omarmen. Dat is de kracht van deze stad. Ik wens het de stad heel erg toe om dat vast te blijven houden. Trek je niet terug achter de stadsmuren, om het maar zo te zeggen. Blijf het omarmen. Het zit in het DNA van de stad en dat moet je niet kwijtraken.”

Genieten heb ik hier geleerd

Wat hij het meest gaat missen? “Vooral de mensen en al hun energie. Die ga ik missen, absoluut. Ik neem niet alleen afscheid van het wethouderschap en de gemeente. Het is afscheid nemen van de stad waar ik 20 jaar met ongelooflijk veel plezier heb gewoond. Maastricht is gewoon een van de mooiste steden die er is. Waar genoten wordt van het leven, dat heb ik hier geleerd. Dat vergeet ik nooit. Maar hier wonen vrienden van mij, dus ik kom nog vaker terug. Het is maar anderhalf uur rijden vanuit Culemborg. Er zijn mooie zaken in gang gezet. Die ga ik op afstand volgen.”