Jenneke van Genechten
TIM-verslaggever 5 augustus 2020

Engelen van Maastricht: Maastricht als decor voor fictieverhalen

Liefhebbers van regionale auteurs zal het niet ontgaan zijn: in juni bracht de Maastrichtse schrijver Jules Coenegracht zijn boek Engelen van Maastricht uit. Deze bundel bevat eenentwintig originele verhalen, die zich allemaal in en rond Maastricht afspelen. De bundel is opgemerkt en positief gerecenseerd door De Limburger en De Volkskrant. Hoog tijd dus voor een gesprek met de trotse schrijver.

Schrijven is Jules Coenegrachts leven. Als hij geen fictieverhalen uit zijn pen tovert, dan schrijft hij met zijn eigen bureau in opdracht van overheden, bedrijven en instellingen. Met Engelen van Maastricht maakt hij zijn debuut als fictieauteur. “Ik vind het schrijven van fictie het allerleukst. Korte verhalen liggen me wel, maar wie weet, misschien volgt er ooit nog een roman.” Gelukkig voor zijn lezers houdt Jules zijn verhalen niet voor zichzelf, maar deelt hij ze graag. “Een schrijver wil gelezen worden. Het is ook een risico: tot nu toe krijg ik lof, maar je kunt ook afgebrand worden. Maar: beter afgebrand, dan ongelezen. If you can’t stand the heat, stay out of the kitchen.”

Zwakke zondaars en verharde heiligen

De eenentwintig verhalen in Engelen van Maastricht gaan over van alles en nog wat: “eenzaamheid, engelen en seks,” schreef De Limburger al. De veelzijdige bundel behandelt gevarieerde actuele of tijdloze onderwerpen, bijvoorbeeld relaties, liefde, homoseksualiteit en hedendaags activisme. Als centraal thema citeert Jules een uitspraak uit een van de verhalen: “Beter een zwakke zondaar dan een heilige in vroomheid verhard.” Hij voegt eraan toe: “Om het anders uit te drukken, fuck all those perfect people.” De verhalen zijn fictie, dus niet waar gebeurd. “Maar ik schrijf natuurlijk over dingen die ik leuk en boeiend vind. In die zin zou je kunnen zeggen dat alles autobiografisch is en sommige verhalen bevatten autobiografische elementen.”

“De verhalen zijn voor iedereen leuk zijn om te lezen, of je nu Amsterdammer, Rotterdammer, Groninger of Maastrichtenaar bent”

Maastrichtse verhalen voor liefhebbers uit het hele land

Alle verhalen spelen zich af in Maastricht. “Het zijn verhalen die voor iedereen leuk zijn om te lezen,” benadrukt Jules, “of je nu Amsterdammer, Rotterdammer, Groninger of Maastrichtenaar bent. Ik ken de stad vrij goed, dat maakt het makkelijk.” Jules wil zich in toekomstige verhalen echter niet beperken tot Maastricht als decor. “Ik ben niet met Maastricht getrouwd,” lacht hij. Het boek is dan ook niet uitgegeven door een Maastrichtse uitgever, maar door de Amsterdamse Uitgeverij Brandt. “Ik was erop gebrand – vergeef me de woordspeling – om het boek niet door een regionale uitgeverij uit te laten geven. Niet omdat de regionale uitgeverijen niet goed zijn, maar omdat ik denk dat de verhalen iedereen kunnen boeien.” Dit wil niet zeggen dat Jules niet trots is op zijn Maastrichtse wortels. “Ik ben binnen de oude omwalling geboren en leef al bijna mijn hele leven in de stad. Rond 1800 was een van mijn voorvaderen burgemeester van Maastricht. Als ik door de straten loop, herken ik beelden uit mijn jeugd. Mijn herinneringen leven in deze stad.”

Sherlock in Maastricht

Een succes als Engelen van Maastricht vraagt natuurlijk om een volgend boek. “Zoals ik het nu zie, wordt mijn volgende schrijfproject een bundel met eenentwintig verhalen die zich niet in Maastricht afspelen. Of misschien één of twee wel,” kan Jules niet nalaten te zeggen. Maastricht is en blijft natuurlijk een inspirerende stad. “Vooral de plekken waar je zelf iets inspirerends hebt meegemaakt. Een van de mooiste plekken is de Grote Looiersstraat in het Jekerkwartier. Hier zie ik op een mistige avond Sherlock Holmes voorbijrazen in zijn koetsje, eenzaam op weg om weer een misdaad op te lossen.”



Lees ook