Karin Somers
TIM-verslaggever 27 februari 2020

EHBO: van een val van het keukentrapje tot risicowedstrijd

Misschien heb je ze tijdens de optocht in Heer gezien: leden van de Koninklijke Nederlandse Vereniging EHBO, afdeling Maastricht. Betrokken vrijwilligers die te hulp schieten als het nodig is. En of je nu graag bij een groot event vooraan staat of liever wil weten wat je bij ongevalletjes in huis moet doen: iedereen mag lid worden.

Altijd handig
Een dinsdagavond in ontmoetingscentrum Aen de Wan in Heer. Terwijl harmonie Heer Vooruit haar repertoire oefent, zit het bestuur van EHBO Maastricht bij elkaar in afwachting van de cursusleiders en cursisten. Yvonne Kerkhofs heeft voor de koekjes gezorgd. Ze volgde al tijdens haar eindexamenjaar van de havo in 1986 een EHBO-cursus. “Mijn vader was penningmeester van de vereniging en ik heb nu het stokje van hem overgenomen”, vertelt ze nuchter. “EHBO is altijd handig en ik vind het leuk om bij grote evenementen de organisatie aan de achterkant te zien.”

Geen verplichtingen
Yvonne is naast bestuurslid dan ook poster. Iemand die bij events zoals de reuzestoet, een wedstrijd van MVV of de Duckrace voor de eerste hulp zorgt. Bestuurslid Bart Verwiel vertelt: “Er zijn bij ons geen verplichtingen. Natuurlijk moet je de cursus en herhalingslessen volgen, maar als je alleen EHBO wilt leren, zodat je dit thuis kunt toepassen, dan kan dat.” Zelf volgde hij de cursus in 2011 voor zijn werk. Hij wilde meer dan alleen maar herhalingscursussen en werd poster.

Bedankjes
Zo hebben alle leden hun eigen verhaal. Peter van Boxel zag als vrachtwagenchauffeur veel ongelukken op de weg en wilde graag iets kunnen doen op zo’n moment. Voor poster Alex Reneerkens is het onder de mensen komen een grote meerwaarde. En de bedankjes. “Ik heb tijdens Limburgs Mooiste een man geholpen met hartklachten. Een maand later tikte een dame mij op de schouder tijdens Park City Live. Ze had mij destijds gezien en wilde me bedanken. Het ging inmiddels prima met haar man. Dat zijn mooie ervaringen.” Voor Pierre Bessems hoeven al die events niet. “Ik weet dat ik daar niet geschikt voor ben. Ik werd 35 jaar geleden lid omdat ik op de bouw werkte. Het geeft zelfvertrouwen als je weet dat je hulp kunt verlenen.”

Een gezellige avond
Dan komen de twee cursusleiders binnen, Yvonne Martinali en Johan. Gepokt en gemazeld door de vele evenementen en ongelukken die ze hebben gezien, raken ze niet snel van hun stuk. “Het gaat er ook om dat je tijdens een event een gezellige avond samen hebt”, vertelt Johan. “Er is niks zo leuk als een zatlap weer recht op z’n benen zetten. En binnen 5 minuten moet je kunnen schakelen als er echt iets aan de hand is.” Er gebeuren genoeg leuke dingen. Yvonne Kerkhofs: “Ik verbaasde me tijdens het Gaelic voetbal. Bloedneuzen, armen uit de kom, een gebroken pink. En ze gaan gewoon door nadat wij ze geholpen hadden, geweldig.” Tijdens de ENCI-bergloop ervaarde Yvonne de voordelen van poster zijn. “Er kwamen van die goedgevormde mannen voorbij. Eentje had over de hele zijkant van zijn lichaam schaafwonden. Die moesten wij natuurlijk goed wassen”, lacht ze.

Door de jaren heen
Er zit meer dan 50 jaar ervaring aan tafel. Welke veranderingen zien zij zoal? “Ik zie steeds jongere slachtoffers van drugsmisbruik” vertelt Alex. “Vroeger stonden jongeren alleen te spugen van de alcohol, nu zijn ze 14, 15 jaar en compleet van de wereld.” Merken ze iets van geweld tegen hulpverleners? “Gelukkig niet”, reageert Bart. “Onze vrijwilligers moeten altijd eerst aan hun eigen veiligheid denken. Als de rookwolken zijn opgetrokken komen we wel weer in actie. Dat is een andere insteek dan bijvoorbeeld mensen van de ambulance.”

Posters gezocht
Het is tijd voor de cursus. Wie rijen schoolbanken verwacht en een ellenlange PowerPointpresentatie komt bedrogen uit. “Johan en Yvonne laten de cursisten zelf casussen voor elkaar bedenken”, legt Bart uit. Er zijn lotusslachtoffers die na de ‘grimme’ verdwaasd de ruimte binnen lopen. Volledig in hun rol De cursisten reageren en passen de geleerde theorie zo goed mogelijk toe. Cursusleider Yvonne kijkt toe en bespreekt het naderhand met de hele groep. Er hangt een ontspannen sfeer. “We houden het zo laagdrempelig mogelijk. De cursus is ook geschikt voor mensen met een beperking of als je een wat lager denkniveau hebt”, zegt Bart. “We hebben nu 22 posters. Dat zijn er eigenlijk te weinig. Leden moeten maar net kunnen en willen. De events zijn vaak in het weekend, maar je krijgt een vergoeding en hoeft alleen maar je tijd te investeren.” Heer Vooruit is inmiddels klaar met repeteren, maar in Aen de Wan wordt nog lang geoefend met schaaf- en brandwonden.

Meer weten, cursus volgen of poster worden? Kijk op de website van Koninklijke Nederlandse Vereniging EHBO, afdeling Maastricht.



Lees ook