Laurens Bouvrie
TIM-verslaggever 17 januari 2021

Een ‘passeggiata’ op de ‘Witte Loper’ en ‘Saturday White Fever’ in de binnenstad

Fotograaf Laurens Bouvrie keek voor alle zekerheid nog even terug in zijn archief; hij moest teruggaan naar 1 februari 2019 om ‘Maastrichtse sneeuwfoto’s’ terug te vinden. Dus ging hij zaterdagavond op pad om de stad in de sneeuw te zien. Hij niet alleen. De Groene Loper, voor even dan toch eindelijk de Witte Loper, bleek voor velen de uitgelezen plek om een winterse ‘passeggiata’ te doen. Dat vond bijvoorbeeld ook Gabrièl met haar hond Ace. De sneeuwwitte Zwitserse herder en zijn baasje genoten net zoals duizenden anderen van – na 715 dagen ‘sneeuwloos’ – van een heuse Saturday White Fever. Uw fotograaf van dienst maakte een rondje door de stad en legde de winterse stemming diavond vast in de wijk, het centrum en het buitengebied.

 

 

 

 

De stad Maastricht kleurde zaterdagavond 16 januari eindelijk weer eens wit. En die sensatie – dat is inmiddels een dag met sneeuw die ook nog eens blijft liggen wel – wilde veel Maastrichtenaren absoluut wel weer eens meemaken. Zo kwam het dat in deze tijd dat de zaterdagavonden in de binnenstad net zo stil verlopen als iedere andere dag, er een soort van ‘op stap sfeer’ te proeven viel. Overal waar de sneeuw maar enigszins bleef liggen ontstond er al snel uitbundige sneeuwpret. Op het Vrijthof werden sneeuwpoppen gemaakt en uiteraard met sneeuwballen gegooid. De Sint Servaasbrug kreeg en de oeverstraatjes langs de Maas kregen toch nog de kans te laten zien hoe idyllisch ze zijn in de sneeuw.

Het was evenwel niet alleen het centrum van de stad waar Maastrichtenaren genoten. De Groene Loper is sowieso al een uitgelezen plek om een fijne wandeling te maken. Als Witte Loper trekt dit traject, het is bijna niet meer voor te stellen dat hier decennialang dag in dag uit druk verkeer raasde van zuid naar noord en omgekeerd – heel veel liefhebbers van een ommetje in de sneeuw. Wie weet kan hier – als ooit nog eens een serieus veel sneeuw valt – een langlaufwedstrijd gehouden worden. Echt een uitdaging voor  Vincent van der Stouwen en zijn Extra Leisure team (organisatoren IronMan Maastricht). Op de Groene Loper kreeg zaterdagavond ook Ace zijn sneeuwdoop. De Zwitserse Witte Herder – what’s in a name – weet zich met Gabrièl Bartels verzekerd van een hondeneigenaar die net zoals haar viervoeter het liefst buiten vertoeft. “Hij ziet vandaag voor het eerst sneeuw. En het lijkt er sterk op dat hij het prachtig vindt”, zegt de sportieve Maastrichtse, die bekend staat als een fanatieke beoefenaar van de zwaardere uithoudingsvermogen sporten, zoals de in 2019 ook in Maastricht gehouden Spartan. Het is je als Zwitserse Witte Herder ook maar geraden om een wit Maastricht fijn te vinden om in te ravotten.

Maar er was ook sneeuw in stilte te beleven. De poorten naar het Landgoed De Hoogenweerth en de nog aanwezige kerstverlichting die de hotelaccommodatie nog sieren gaven in combinatie met de sneeuw(val) een feeërieke sfeer, een stemming die we met zijn allen zo graag rond de Kerstdagen hadden mee willen maken.

En dan is het op zo een avond als zaterdag 16 januari als fotograaf toch bijna een verplichting om het hogerop te zoeken. Dan blijft een kijkje op de Sint Pietersberg vanaf Château  Neercanne toch altijd weer een lust voor het oog. Andersom van beneden naar iets moois boven kijken is slecht een paar honderd meter van het kasteel verwijderd. Vanuit het Jekerdal bij de Nekummerhoeve is het altijd al genieten van het panorama van de Louwberg. En in de sneeuw ligt de Apostelhoeve en haar wijngaarden net zo indrukwekkend bij.

 



Lees ook