Laurens Bouvrie
TIM-verslaggever 16 juni 2020

Een fietsreis van zeven jaren; Ben en Linda op weg om droom en ‘sjariteit’ waar te maken

Inmiddels hebben ze de eerste tientallen kilometers op hun tellers staan. Ben van Baardwijk en Linda Reimersdahl zijn maandag 15 juni rond het middaguur vanaf het Vrijthof vertrokken voor een zeven jaar lang durende wereldreis, op de fiets! De twee Maastrichtenaren hebben het voornemen na al die jaren rond de 100.000 kilometer in de benen te hebben, maar ook dat getal in euro’s bij elkaar te hebben gefietst om mensen die ze onderweg tegenkomen en hulp kunnen gebruiken te ondersteunen. Na een emotioneel afscheid van ouders, familie en vrienden wordt vanaf de ‘Hoeskamer vaan Mestreech’ koers gezet naar de eerste stopplaats: ergens in de buurt van Aken. Nog een keer over Sint Servaasbrug, een laatste blik op de Slevrouwe; via de Wycker Brugstraat verdwijnen de globetrotters uit zicht. Een reis om de wereld in zeven jaren is begonnen.

Daar waar in deze periode van het jaar uit alle werelddelen duizenden mensen naar André Rieus Vrijthof-concerten komen, staan maandag 15 juni een kleine vijftig mensen klaar om Ben van Baardwijk en Linda Reimersdahl uit te zwaaien. Voor hun is het Vrijthof de plek om Maastricht juist vaarwel te zeggen en waarschijnlijk duizenden mensen in meer dan 80 landen te ontmoeten. Toen het tweetal elkaar op het werk leerde kennen was het niet alleen liefde op het eerste gezicht; beiden wisten ook al heel snel dat ze samen op de fiets de rest van de wereld wilden leren kennen. Al snel begonnen de twee met serieuze voorbereidingen. Fietsen in Peru, het Verenigd Koninkrijk of dichter bij huis het Schwarzwald. Ben: “We hebben alles behoorlijk intensief voorbereid. Maar we weten ook dat we met regelmaat voor verrassingen en tegenvallers zullen komen te staan.” En hoe is het gesteld met hun conditie. Ben lacht. “Die is goed, maar die zal de komende zeven jaren alleen maar beter worden.”

De eerste tegenvaller vindt  al plaats voor überhaupt een kilometer is gereden. Ben en Linda zouden nu al twee maanden onderweg moeten zijn. De vertrekdatum stond immers gepland op 4 april jongstleden. Na nog een keer de Vastelaovend hebben gevierd stond alles in het teken van die datum. De twee wereldreizigers krijgen ‘vlak voor vertrek’  net als de rest van de wereld te maken met de ‘corona-lockdown’. Weliswaar bezorgt dat de twee wereldreizigers in spe een kater; het betekent evenwel ook nog een tijdje bij de families te zijn. Maar dan is maandagochtend 15 juni 2020. De fietsen perfect bepakt; een wereldbol-ballon bevestigt aan de bagagedrager danst vrolijk in de wind. De twee ontkomen niet aan nog een aantal interviews te geven. Maar dan is het toch echt tijd om afscheid te gaan nemen.

De laatste knuffels worden ma van Baardwijk even te veel. Ga er ook maar aan staan: je staat op het Vrijthof, 86 jaar oud en je zestigjarige zoon vertrekt over luttele minuten voor een zevenjarige wereldreis. Ja, het wordt ook hardop gezegd. Ziet de Maastrichtenaar zijn ouders nog een keer in levende lijve terug? Pa van Baardwijk is een jaartje ouder en lijdt aan frontotemporale dementie (FTD). Het is het heftigste dilemma van een reeks van grote emotionele overwegingen die een wereldreiziger in dubio kan brengen. De vastbeslotenheid een droom waar te maken heeft het evenwel gewonnen van tal van argumenten toch maar lekker thuis te blijven.

De laatste ‘afscheids-ellebogen’ en hier en daar een knuffel worden gegeven; het tweetal is er duidelijk klaar voor. Dus stappen ze met een uiterst goed gemoed op de fiets. Op het Vrijthof wordt nog een keer een ‘ere-rondje’ gereden. En dan is het tweetal echt onderweg en worden de eerste meters gemaakt in het voetgangersgebied van de binnenstad. De Grote Staat, Kleine Staat en Maastrichter Brugstraat zijn goed voor de eerste honderden meters van in totaal 100.000 kilometer fietsen in zeven jaar.

Behalve een gezamenlijke droom waar te maken en zeven jaar avonturen tegemoet te gaan is er Ben en Linda veel aan gelegen om met grote regelmaat mensen onderweg te helpen. Ben van Baardwijk zegt daarover: “We komen ongetwijfeld uit op locaties waar we een helpende hand kunnen bieden. Is het niet door iemand direct te helpen, bijvoorbeeld met oogsten, kan het zijn dat we financiële steun kunnen bieden om medische hulp te krijgen.” Om dat streven waar te kunnen maken is het tweetal onderweg als de door ANBI  goed gekeurde Stichting XPLORid

De wereldreizigers hopen het thuispubliek en anderen te enthousiasmeren voor iedere gefietste kilometer een euro te ontvangen. Tevens willen ze met deze reis een lans breken voor een schonere wereld. Alle kilometers die Ben en Linda maken willen ze op CO2 vriendelijke wijze afleggen. Alle ‘water-oversteken’ hopen ze dan ook te maken met zeilboten.

 



Lees ook