Jenneke van Genechten
TIM-verslaggever 21 oktober 2020

Drijvend thuis in Bosscherveld: hoe is het leven op een woonboot?

Als je door Bosscherveld wandelt, dan vallen de woonboten, die kalm op het water dobberen, je vast wel op. Misschien vraag je je weleens af hoe het is om daar te wonen, in plaats van in je rijtjeshuis of appartement. Hoe is het leven op een woonboot? Wat voor mensen tref je daar aan? Wie anders dan een woonbootbewoner zou deze vragen beter kunnen beantwoorden.

Anne Linde de Jong (28) is arts, fotografe en woonbootbewoner. Samen met haar vriend Jonas en hun kindje van 1 woont ze op een ark in Bosscherveld. Haar interesse voor wonen op het water stamt uit haar studieperiode in Amsterdam. “Daar zijn woonboten gewoner, en het leek mij altijd cool om op die manier te wonen. In Amsterdam woonde ik ook dicht bij het water, in het tuinhuisje van woonbooteigenaren.” Toen ze een relatie kreeg met haar vriend, kwam ook de woonboot in Maastricht op haar pad. “Hij is surfer en houdt dus ook van het water.”

Schimmig gebied

Anne Linde woont nu twee en een half jaar in Bosscherveld, maar sommige van haar ‘buren’ dobberen al dertig jaar in hun drijvende paleisjes. Van de andere bewoners heeft Anne Linde veel over de geschiedenis van haar stukje Maastricht geleerd. “Het ligt vlak aan de grens, waar niet altijd toezicht was, dus vroeger was het nogal schimmig gebied. Er woonden drugsdealers en andere louche types, maar tegenwoordig is er een hoop verbeterd.” Haar boot ligt op een plek met een metalen sluisje aan het begin van de vaart, met een handmatig ophaalsysteem. “Als de passagiersschepen voorbijvaren, dan moeten vrijwilligers de sluis opendoen.”

“Als er iets lekt, moet je meteen in actie komen, anders zink je”

Dubbel glas en CV

Als je ook met je woonboot in Bosscherveld wil gaan wonen, dan kun je daar niet zomaar aanmeren. Er zijn maar een aantal ligplekken en die komen niet zomaar vrij. Mocht er een plek beschikbaar komen, dan kun je die ‘gewoon’ via de makelaar bemachtigen. Dit komt niet vaak voor, aangezien de meeste bewoners het er naar hun zin hebben en er jarenlang blijven. “De meeste mensen wonen hier het hele jaar door,” vertelt Anne Linde. “We hebben dubbel glas en centrale verwarming, dus de winter komen we wel door. Sommige boten lijken leeg te staan, maar dat zijn meer vakantiewoningen.” Wel is een woonboot onderhoudsintensiever dan een gangbare woning. “Als er iets lekt, dan moet je meteen in actie komen, anders zink je. Gelukkig liggen we tussen sluizen en hebben we niet veel last van storm.” Sommige boten kunnen ook de vaste plek verlaten om uit te varen. De ark van Anne Linde kan dat niet; zij en haar vriend hebben een speedboot als ze verder het water op willen.

Tussen zwanen en ijsvogels

Woonbootbewoners hebben een bepaald imago. In de ogen van stadsbewoners zijn het alternatievelingen, vrije geesten, randfiguren. “Dat imago klopt wel een beetje. Veel woonbootbewoners willen of kunnen geen standaardpositie in de maatschappij innemen.” Toch zijn het allemaal heel verschillende mensen. Anne Linde leeft tussen oude kroegbazen, studenten, jonge gezinnetjes en dames die haar oma hadden kunnen zijn. “We hebben hier grappige figuren en teruggetrokken solisten. De grote gemene deler is dat we een connectie met de natuur hebben. Alle boten zijn vrijstaand en we hebben grote ramen met uitzicht op het water. Als ik naar buiten kijk, dan zie ik zwanen, ijsvogels, voorbij zwemmende bevers in de avond. Je krijgt een andere band met de seizoenen, omdat je de natuur van dichtbij ziet veranderen.” Kortom: Anne Linde is tevreden en hoopt dat de groep woonboten in deze vorm nog lang mag bestaan. “Van mij hoeft het geen grote commune te worden. Het hoeft hier niet sjiek en sjoen te zijn, zolang we maar zorg dragen voor de omgeving.”



Lees ook