Karin Somers
TIM-verslaggever 21 mei 2020

De creativiteit van de Cellebroederskapel

John Eijssen, beheerder van de Cellebroederskapel aan de Brusselsestraat, is niet iemand die bij de pakken neerzit. Door corona werd de ene na de andere boeking afgezegd, maar hij is creatief en verzint allerlei bijzondere alternatieven. “Ik wil met de kapel graag van maatschappelijke betekenis zijn in deze coronatijd. Net zoals de Cellebroeders dat vroeger waren tijdens de pest.”

Van Amerika tot Maastricht
Enthousiast vertelt John over het mini-concert van afgelopen vrijdag. “Ik heb beiaardier Frank Steijns benaderd. Er klinkt altijd van die moderne muziek uit de toren van het Stadhuis. Dat wilde ik wel eens in de kapel horen.” Frank reageerde positief en samen met de sopranen Christina Petrou, Joline Soomers en Madieke Marjon speelde hij enkele nummers in de kapel. “Zonder publiek, zonder applaus, maar wel live te volgen via mijn Facebook-pagina. De reacties waren overweldigend, tot in de Verenigde Staten hebben mensen meegenoten.”

‘We moeten het samen doen’
Er zijn ook artiesten die zich aanbieden bij John. “De hele cultuursector ligt op zijn gat. De betere amateurs zijn op zoek naar manieren om toch te kunnen blijven optreden.” En dus zijn er al vanaf het begin van het coronavirus mini-concerten in de kapel. “Binnenkort komt er zelfs een jazz-ensemble, de Gumbo Jazzband. Ik ben aan het kijken of we misschien samen met de Beyart, dat hiernaast ligt, iets kunnen doen. We hebben al een doorgang tussen beide terreinen gerealiseerd. Wie weet kunnen we ook samen concerten organiseren. Zowel voor publiek van de kapel als voor de bewoners van het woonzorgcentrum. We moeten het uiteindelijk allemaal samen doen.”

Creatief
Gezamenlijkheid staat de goedlachse John op het lijf geschreven. Toen de buren van MAC sportclub ruimtegebrek hadden vanwege de voorschriften, bood John het plein voor de kapel aan. In de zon gaan de sporters nu verder met hun oefeningen. “Je moet creatief zijn. Er is van alles mogelijk, maar je hebt ook te maken met vergunningen. Dus ik ga met de gemeente in gesprek om te kijken wat kan. De boekingen worden geannuleerd, maar de huur loopt gewoon door. En anderhalve meter afstand is in de kapel lastig te realiseren. Als ik een opslagplek vind voor de banken, kunnen er amper zo’n dertig mensen in. Dan gaan veel feesten en partijen uitwijken naar andere locaties. Dat gaat me de kop kosten.”

Nostalgie
En dus is John druk met nieuwe ideeën. “Dit is een plek vol geschiedenis. Een eindje verderop lag vroeger de bioscoop LUX. Ik ken iemand met veel oude films en nog zo’n oude filmprojector. Hoe mooi zou het zijn als je hier bijvoorbeeld Ben Hur of een film van Charlie Chaplin kunt kijken? Met op de achtergrond dat ratelend geluid van de projector. Dat is toch pure nostalgie.” Een silent disco, een vertelfestival. De Maastrichtenaar kan nog wel uren doorgaan. “Het koperkwartet van een harmonie uit Eijsden heeft gevraagd hier op te treden en ik heb de Tunas benaderd, de traditionele Spaanse muzikanten. Dus we hebben nog heel wat in petto. Het zijn bizarre tijden, maar ik blijf bezig.”

 

Fotografie: Jean-Pierre Geussens – Focuss22



Lees ook