Karin Somers
TIM-verslaggever 18 maart 2021

Alleen tussen de wolken ben je minder eenzaam

Hoe heerlijk zou het zijn om je kamer – waar je de afgelopen maanden meer tijd alleen doorbrengt dan ooit tevoren – verruilt voor een virtuele vlucht door de stad Maastricht. De straten glijden aan je voorbij. Dan beland je tussen de wolken. En hoor je boodschappen van andere bezoekers die je voorgingen. ‘Monologues for Nothing’ – het virtual reality project van Celine Daemen – biedt jongeren een ontsnapping uit een leven in lockdown.

Anoniem en persoonlijk
De 25-jarige Celine studeerde in 2018 af aan de Toneelacademie in Maastricht. Als theatermaker vond ze virtual reality (VR) altijd al fascinerend. Een virtuele werkelijkheid waarbij je vaak met een speciale bril een andere wereld ervaart. “Je bent noch hier, noch daar. Afgesloten van de rest van de wereld, waardoor het heel anoniem, maar ook persoonlijk wordt. Het raakt je in je onderbuik, net zoals muziek dat kan doen.”

Oppervlakkig en intiem
Inmiddels zit VR in de signatuur van Celine’s werk. Ze gooide in haar afstudeerjaar hoge ogen met de VR-opera De opera van de vallende mens. Toen Cultuurmakers Maastricht haar vroeg om iets te bedenken om het toenemende gevoel van eenzaamheid bij jongeren te verzachten, ging ze direct aan de slag. “De huidige lockdown maakt het digitale ondenkbaar in dit leven. Het leek mij daarom interessant om juist vanuit het isolement waar we nu in zitten, gedachten met elkaar te delen. Bij de kassière heb je misschien wel even een kort gesprekje, maar dat blijft toch oppervlakkig. Ik ben juist op zoek naar die intimiteit, maar dan vanuit je eigen kamer.” Een VR-bril biedt de ideale uitweg. Samen met art director Aron Fels creëert Celine ‘Monologues for nothing’.

Het leek mij interessant om juist vanuit het isolement waar we nu in zitten, gedachten met elkaar te delen.

Stad en wolken
Zodra je de VR-bril opzet, sta je bij het station in Maastricht. “Het is een zwarte 3D-omgeving waarbij de gebouwen uit allemaal puntjes bestaan. Het is alsof je in een pointillistisch schilderij zweeft.” De Wycker Brugstraat, het Landbouwbelang, is dat een flat in Daalhof?  “Het zijn allemaal plekken die je waarschijnlijk wel kent, maar net een beetje anders.” Na de fysieke realiteit volgt de innerlijke realiteit. Je komt tussen de wolken terecht. Als je je handen in een van de wolken steekt, klinkt het geluid van een kloppend hard en een stem die antwoord geeft op een vraag of stelling. “Die lopen uiteen van hele persoonlijke vragen tot meer algemene stellingen over hoe je denkt dat de wereld in elkaar zit.”

Alleen en samen
Uiteindelijk kun je ook zelf een wolk maken. Je vormt met je handen een kommetje, steekt ze vooruit en floep: een nieuwe wolk. Jouw antwoord op een van de 30 vragen of stellingen wordt opgenomen in de wolk en is zo te beluisteren voor de volgende bezoeker. “Die collage van gedachten zorgt voor verbinding. Het is iets dat je niet kunt aanraken, maar er wel is. Je houdt een monoloog tegen niemand, maar toch zijn er mensen die jou horen”, aldus Celine. “Ik hoop dat jongeren door deze belevenis vanuit een ander perspectief naar een thema als eenzaamheid gaan kijken.”

Thuis of in het buurthuis
Vanaf eind februari gaat Celine met ‘Monologues for nothing’ op pad. Ze komt bij jongeren thuis. “Dat is soms best raar, samen in zo’n klein kamertje. We gaan ook naar buurthuizen, voor de mensen die het vet ongemakkelijk vinden om dit te doen met hun ouders in huis”, lacht ze. De reacties zijn positief. Jongeren vinden het mooi om iemand anoniem, maar heel persoonlijk te leren kennen. “Voor sommigen is het het interessantste dat ze het afgelopen jaar hebben gedaan. Ze kunnen Maastricht toch eventjes verlaten.”

‘Monologues for Nothing’ is een project van Celine Daemen in samenwerking met Cultuurmakers Maastricht en VIA ZUID. Maastrichtse jongeren van 15 tot 21 jaar kunnen gratis meedoen. Aanmelden kan via Instagram @monologues_for_nothing of mail monologuesfornothing@gmail.com.



Lees ook