Sandra Schols
TIM-verslaggever 13 september 2019

75 jaar vrij: ‘George is gestorven voor onze vrijheid’

Het waren vooral de enorme stukken chocolade, de glinsterende medailles op de uniformen en het onverstaanbare Engels dat Wiel Eggen uit Heer zich herinnert, alsof het gisteren was. Toch dateren de herinneringen van 13 september 1944. De dag dat Heer, toen nog een zelfstandige gemeente, werd bevrijd. Het duurde daarna nog negen maanden voordat de rest van Nederland verlost werd van de bezetters. Van de oorlog zelf heeft Wiel weinig bewust meegemaakt, van de bevrijding des te meer. Enkele soldaten mochten, als dank, verblijven in het ouderlijke huis van Wiel. Soldaat George was een van hen. Hij speelde met Wiel en zijn broertje en hoewel de taal toen een grote barrière was, bleef dat gesprek Wiel voor altijd bij. Hij kon toen niet weten dat George jaren later nog steeds een prominente rol in zijn leven zou spelen. 

George Dail Jr. uit North Carolina werd op 21 april 1921 geboren. Op 26 februari 1945 stierf hij, in het harnas, nadat hij in een hinderlaag was getrapt. Hij werd vermoedelijk van dichtbij neergeschoten. “Het gekke is dat ik lang heb gedacht dat de naam van ‘die soldaat’ William Dail was”, begint Wiel zijn verhaal. “Ik weet nog goed dat hij mij op schoot nam en mijn naam vroeg. Ik zei; ik ben Willie. Hij doopte mij blijkbaar toen om in William. Doordat ik geen Engels sprak, begreep ik hem verkeerd.” Wiel weet veel over de geschiedenis van Heer en de oorlogsjaren. Het was dan ook niet vreemd dat hij in 2007 een lijst van overleden soldaten ontving. “Het was een lijst van de soldaten die mee hebben geholpen aan de bevrijding van Heer en waar, op dat moment, nog weinig van bekend was. Ik heb de lijst goed doorgenomen en geprobeerd zoveel mogelijk informatie te verschaffen. Op die lijst stond ineens de naam; George Washington Dail Jr.” 

G-9-13 

Uit onderzoek bleek dat George de soldaat bleek te zijn die bivakkeerde bij de familie Eggen. “Het waren zulke goede jongens. Ik weet nog dat ik het fantastisch vond dat die mannen bij ons in de kamer zaten. Ik was ontzettend nieuwsgierig”, volgens Wiel. “Omdat Wiel de Stichting Adoptie Graven Amerikaanse Begraafplaats Margraten aan goede informatie over de bevrijding in Heer had geholpen, wilde de stichting graag iets voor hem terug doen. “Ik heb toen gevraagd of ik het graf van George Dail mocht adopteren. Gelukkig kreeg ik hiervoor toestemming. Het is bijzonder om met grote regelmaat het graf te bezoeken van ‘onze bevrijders’. De mannen die ik daadwerkelijk ooit heb ontmoet.” Zoals elke adoptant kreeg ook Wiel de officiële papieren van het graf in Margraten. “George bleek te rusten in graf nummer: G-9-13. Het is de datum dat Heer werd bevrijd en de datum dat ik George en zijn kompanen voor het eerst zag. Toeval bestaat niet, als je het mij vraagt.”

Aarde uit North Carolina

Wiel ging zelf op onderzoek uit en vond, met hulp van een mevrouw bij hem uit de straat,  familieleden van George Dail terug. “George had zelf een zoon. Zijn weduwe is later hertrouwd en uit dat huwelijk kreeg ze een dochter. “De dochter is wel al twee maal in Nederland geweest. Ze werd altijd liefdevol ontvangen door de familie Dail en is altijd contact blijven houden. De familie weet van het bestaan van het militaire graf. De weduwe van George wist dat haar echtgenoot begraven lag in Margraten, maar is zelf nooit op bezoek geweest. Haar dochter heeft ooit grond meegenomen vanuit North Carolina. Dit heeft ze bij het graf van George begraven. We hebben regelmatig contact. Ik bezoek het graf van George gemiddeld drie keer per jaar. Ik vind het belangrijk om hen te blijven eren die voor ons gestorven zijn. Voor mijn gevoel hebben wij onze vrijheid te danken aan George en zijn kompanen. En daar blijf ik hen altijd dankbaar voor.” 

 

Foto’s Wiel Eggen  / Sandra Schols



Lees ook